favorite movies

favorite movies

Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017

STALKER – Στάλκερ (1979) του Andrei Tarkovsky

Αποτέλεσμα εικόνας για ΣΤΑΛΚΕΡ

Στη Ρωσία του μέλλοντος, ένας καθηγητής και ένας συγγραφέας προσπαθούν υπό την καθοδήγηση ενός μυημένου ιχνηλάτη του μυστηρίου, «Στάλκερ», να διασχίσουν την απαγορευμένη ζώνη ώστε να βρεθούν στο άδυτο των αδύτων του θαύματος, όπου ο χρόνος και οι φυσικοί νόμοι, έχουν χάσει κάθε λογική τους έννοια.. Σύμφωνα με τα λεγόμενα, εκεί είχε πέσει ένας μετεωρίτης και δημιούργησε ένα μέρος γνωστό ως «το δωμάτιο». Ζητούμενο είναι η είσοδος στο δωμάτιο, εκεί όπου γυμνώνονται οι επιθυμίες, αποκαλύπτονται τα έσχατα Μυστήρια και πηγάζει η απόλυτη Ελπίδα. Έξω όμως από την πόρτα ο Tarkovsky τους ακινητοποιεί. Ο σκεπτικισμός και η απιστία τους, θα τους κρατήσει απ' έξω.

Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ – Zerkalo (1975) του Αντρέϊ Ταρκόφσκι

The Mirror (1975 film).png




Zerkalo


Ένας σαραντάχρονος που πάσχει από σοβαρή ασθένεια, λίγο πριν πεθάνει
(το πουλί που πετάει υποδηλώνει τον θάνατό του), θυμάται το παρελθόν
του. Πρώτα έρχεται στη μνήμη, η εικόνα της μητέρας του, που περιμένει
μάταια τον πατέρα του. Ύστερα έρχεται η εικόνα της διαζευγμένης
γυναίκας του και στο τέλος εμφανίζεται ο ίδιος σε παιδική ηλικία. Είναι
η πιο προσωπική ταινία του Ταρκόφσκι, ακολουθεί την ελευθερία έκφρασης
του ποιητικού λόγου, όπου ο χρόνος χάνει την προφάνειά του (παρελθόν
και παρόν συγχωνεύονται με το μοντάζ σ’ένα οργανικό όλο ακολουθώντας
της συνειρμική τροχιά της μνήμης του ήρωα), για να μιλήσει για την
υπαρξιακή αγωνία του σύγχρονου ανθρώπου, αλλά και για την αιώνια Μητέρα
- Ρωσία, που πάσχει από το γεγονός ότι δεν έχει «πατέρα». Ένας ύμνος
επίσης σε όλες τις εκδοχές της Μάνας, στην φυσική μητέρα, στην Μητέρα -
Φύση, στην Μητέρα – Πατρίδα. Φιλμ αγωνίας χωρίς απαντήσεις στα
ερωτήματα που θέτει, δυσνόητο για τον απληροφόρητο θεατή, αλλά και
απείρως γοητευτικό για όσους αφεθούν στη μαγεία της ελεύθερης αφήγησης
του Ταρκόφσκι. Ένας ποταμός από υπέροχες εικόνες, που παρασύρουν,
μαγεύουν, βυθίζουν σε έκσταση, μια ταινία που απαιτεί «ειδικές»
συνθήκες θέασης και συγκεκριμένη ψυχολογική κατάσταση από τον θεατή

«Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν»/ivanovo Detstvo(1962)του Αντρέι Ταρκόφσκι









http://www.creteplus.gr/assets/pages/37223.jpg
Ivanovo Detstvo


ΚΡΙΤΙΚΗ: ΝΙΝΟΣ ΦΕΝΕΚ ΜΙΚΕΛΙΔΗΣ
**Ivanovo detstvo. Μαυρόασπρη, 1962. Σκηνοθεσία: Αντρέι Ταρκόφσκι. Σενάριο: Βλαντίμιρ Μπογκομόλοφ. Ηθοποιοί: Νικολάι Μπουρλιάγεφ, Ιρίνα Ταρκόφσκαγια, Βαλεντίν Ζούμπκοφ, Γεφγκένι Ζαρίκοφ. 95 λεπτά.
*****½ - Η ιστορία ενός αγοριού που οι Σοβιετικοί στρατιώτες στέλνουν σε μια μυστική, επικίνδυνη αποστολή κατασκοπείας, στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, μετατράπηκε σε μια ελεγειακή, ποιητική, σε επανέκδοση, ταινία (Χρυσό Λιοντάρι στο Φεστιβάλ Βενετίας).
Από τις πρώτες κιόλας σκηνές της ταινίας -με την εκπληκτική, συναρπαστική σκηνή ονείρου του μικρού Ιβάν- μπαίνουμε στον κόσμο του Ταρκόφσκι που αναπτύσσεται και εμπλουτίζεται στις επόμενες αριστουργηματικές ταινίες του («Αντρέι Ρουμπλιόφ», «Ο καθρέφτης», «Σολάρις», «Στάλκερ»).
Πικρόγλυκο σχόλιο πάνω στα μυστήρια της παιδικής ηλικίας αλλά και τον ακτίκτυπο του πολέμου στην παιδική ψυχή, η ταινία είναι γεμάτη εικαστικά πανέμορφες, συχνά βασανιστικές, σκηνές, όπως εκείνες όπου ο Ιβάν διασχίζει το δάσος με σημύδες, ή οι σκηνές με τους νεκρούς του πολέμου, σκηνές δοσμένες με ποιητικό ρεαλισμό (η έξοχη, μαυρόασπρη φωτογραφία είναι του Βαντίμ Γιούσοφ, με τον οποίο ο Ταρκόφσκι θα συνεργαστεί και στις επόμενες, έγχρωμες ταινίες του). Ενα μικρό αριστούργημα που βλέπεται και ξαναβλέπεται με την ίδια πάντα συγκίνηση.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 31/01/2008

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Η Θυσία /Offret(1986) - Αντρέι Ταρκόφσκι


https://2.bp.blogspot.com/-gdC8xnIMh3Q/VxDjRv52BMI/AAAAAAAAR-U/jAas1z3bktoZejYPTZEYIdcn1UdqNIqBQCLcB/s400/the-sacrifice-1986-movie-poster.jpg



http://streamcloud.eu/ix9l0jbvubeo/The.Sacrifice.aka.Offret.1986__versifier_.avi.html

Ο Αντρέι Ταρκόφσκι κέρδισε το Ειδικό Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής του
Φεστιβάλ Καννών το 1986, γι’αυτήν την θαυμάσια ταινία, που στάθηκε και
η τελευταία του (πέθανε ένα χρόνο μετά την προβολή της). Ο άντρας
συνταξιούχος ηθοποιός, ζει με τη σύζυγό του και το μικρό γιό του σε ένα
απόμακρο παραθαλάσσιο σπίτι. Στο μέσο της άσκοπης ζωής τους, ένα
στρατιωτικό αεροσκάφος περνά πάνω από το σπίτι και από τις δονήσεις μια
γυάλα με γάλα γίνονται χίλια κομμάτια πάνω στο ξύλινο μαύρο δάπεδο.
Στην αυγή του Αρμαγεδώνα, καθώς η έναρξη του Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου
ανακοινώνεται από την τηλεόραση, ο ηθοποιός προσφέρει στο Θεό ότι έχει
για να σώσει τον κόσμο. Η ευχή του εισακούεται, ξυπνά από ένα όνειρο κι
όλα έχουν γίνει όπως πριν, αλλά εκείνος πρέπει να κάνει τη θυσία που
υποσχέθηκε. Όταν πυρπολεί το σπίτι του, τον παίρνουν με ένα ασθενοφόρο.
Το αγόρι ποτίζει το δέντρο, που ξαφνικά βγάζει φύλλα. Μία συγκινητική
παραβολή για τη φύση της πίστης και της ανθρώπινης υπόστασης.


SOLYARIS – Σολάρις 1972 (Andrei Tarkovsky)

Αποτέλεσμα εικόνας για SOLYARIS – Σολάρις 1972 (Andrei Tarkovsky):


Solaris

Η κορυφαία ταινία επιστημονικής φαντασίας που έγινε ποτέ. Ο μεγάλος Ρώσος δημιουργός στηρίχτηκε στη νουβέλα του Πολωνού Stanislaw Lem - ενός από τους μεγαλύτερους στοχαστές και ποιητές στον χώρο της επιστημονικής φαντασίας - και δημιούργησε ένα αξεπέραστο αριστούργημα, που προεκτείνει κατά κάποιο τρόπο την προβληματική του «2001: H Οδύσσεια του διαστήματος».

Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

Βίαιοι, βρώμικοι και κακοί /Brutti Sporchi E Cattivi(1976) του Ετόρε Σκόλα

http://www.epirusnow.gr/wp-content/uploads/2016/09/skola.jpg




Κωμωδία 1976 | Έγχρ. | Διάρκεια: 115'
Ιταλική ταινία, σκηνοθεσία Ετόρε Σκόλα με τους: Νίνο Μανφρέντι, Μαρία Μπόσιο

Η ταινία Βίαιο, βρώμικοι και κακοί γυρίστηκε το 1983 και κέρδισε την ίδια χρονιά το Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ των Καννών. Πρόκειται για μια ξεκαρδιστική κωμωδία που στηλιτεύει την τυποκρατική ηθική έχοντας για αφετηρία ένα φαρσικό στοιχείο που αγγίζει τα όρια του σουρεαλισμού : Μια πάμφτωχη οικογένεια που κατοικεί στον τενεκεδομαχαλά της Ρώμης πληροφορείται ότι ο αρχηγός της οικογενείας έχει στην κατοχή του ένα τεράστιο χρηματικό ποσό που αρνείται πεισματικά να τους δώσει. 

«Βαλς με τον Μπασίρ»/Waltz With Bashir( 2008) του Αρι Φόλμαν



ΚΡΙΤΙΚΗ: ΝΙΝΟΣ ΦΕΝΕΚ ΜΙΚΕΛΙΔΗΣ
Συγκλονιστικό, αποκαλυπτικό, αυτοβιογραφικό ντοκιμαντέρ κινουμένων σχεδίων γύρω από τη σφαγή αθώων γυναικόπαιδων και αντρών στους προσφυγικούς παλαιστινιακούς καταυλισμούς του Λιβάνου, στη διάρκεια του πολέμου του Ισραήλ ενάντια στον Λίβανο.