Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016

Ο Μεθύστακας (1950)του Γιώργου Τζαβέλλα



Ένας φτωχός τσαγκάρης που ζει στην Πλάκα, προσπαθεί να πνίξει τον καημό του στο ποτό, επειδή έχει χάσει το γιό του στον πόλεμο του '40. 'Ετσι, καταντάει μεθύστακας και περίγελος της γειτονιάς, ενώ η κόρη του και η αδελφή του που ζουν μαζί του, μάταια προσπαθούν να τον συνεφέρουν. Όταν κάποια στιγμή η κόρη του ερωτεύεται έναν πλούσιο νεαρό, βρίσκει το κίνητρο να ξεπεράσει το πάθος του ώστε να μην εκτεθεί στην οικογένεια του νεαρού. Οι προσπάθειές του όμως δεν καρποφορούν και έτσι ο φτωχός τσαγκάρης προσπαθεί να δώσει τέλος στη ζωή του μην αντέχοντας να πληγώνει τους δικούς του ανθρώπους.

Ο Μεθύστακας έχει το τεράστιο προσόν να είναι φιλμ, ν’ ανήκει σ’ αυτό το είδος του θεάματος. Έως τώρα, είχαμε μαρτυρήσει με τα ελεεινά μαγειρέματα, με τους αφόρητους ερασιτεχνισμούς, τα χονδροκομμένα μπαλώματα τα οποία διεκδικούν αυτόν τον τίτλο. …Αλλά το επαναλαμβάνουμε…είναι ταινία. Και μία ταινία ελληνική, με ελληνικό αίσθημα και χωρίς ίχνος προστυχιάς. Και ευχάριστη, ελαφριά. Πρέπει να αρέσει, να κάνει λαμπρή σταδιοδρομία και να δώσει στον Γιώργο Τζαβέλλα το κουράγιο να ξεκινήσει με περισσότερες φιλοδοξίες για κάτι πιο πρωτότυπο, πιο εξελιγμένο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου