Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016

My Left Foot (1989) του Jim Sheridan


O Ιρλανδός ζωγράφος και συγγραφέας Christy Brown γεννήθηκε ως μέλος μιας φτωχής πολυμελούς οικογένειας, έχοντας εγκεφαλική παράλυση. Ολοκλήρωσε τη ζωή του ως πετυχημένος συγγραφέας, απολαμβάνοντας την κοινωνική αναγνώριση. Ο Brown είχε τρομερά σωματικά προβλήματα, δε μπορούσε να σταθεί στα πόδια του, δε μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα χέρια του. Ωστόσο αυτός ο άνθρωπος, ήδη από την παιδική του ηλικία, έπαιζε ποδόσφαιρο στις λαικές γειτονιές του Δουβλίνου μαζί με τα ασδέρφια του, ενώ δε δίσταζε να εμπλακεί και σε καυγάδες σε μπαρ. Η ζωή του Brown ήταν δύσκολη, ο ίδιος όμως διέθετε απίστευτο πείσμα και ενεργητικότητα, μια οικογένεια που τον στήριξε και δεν το «τοποθέτησε» σε κάποιο ίδρυμα. Έτσι ο Christy είχε την ευκαιρία να ζήσει μια πραγματική ζωή, να γνωρίσει τις πραγματικές κοινωνικές συνθήκες της πατρίδας του.

 Η ταινία δεν προσπαθεί να ηρωποιήσει και να ωραιοποιήσει αυτό το πρόσωπο. Ο Christy Brown βρίζει και πίνει, έπασχε πραγματικά από αλκοολισμό, ερωτεύεται κι όταν απογοητεύεται φέρεται αγενώς (μια εξαιρετική σκηνή στο τέλος της ταινίας, όταν ο απογοητευμένος Brown πίνει ασταμάτητα). Ο σκηνοθέτης Jim Sheridan κινηματογραφεί μια κοινωνία, αναλύει μια κουλτούρα, αποφεύγει την υπερέκθεση του προσώπου. Ο ανάπηρος ζωγράφος υποφέρει για τους ίδιους λόγους που υποφέρουμε όλοι μας, χαίρεται για τα ίδια πράγματα που χαιρόμαστε όλοι μας.
 Μια τέτοια καλλιτεχνική προσπάθεια απαιτεί εξαιρετικά «εργαλεία». Ο Daniel Day-Lewis είχε δείξει στοιχεία ενός καταπληκτικού ταλέντου στις ταινίες που είχαν προηγηθεί του «αριστερού ποδιού». Εδώ όμως σημειώνει μοναδική επίδοση. Η ερμηνεία του θαυμάστηκε και εκτιμήθηκε όσο λίγες στην κινηματογραφική ιστορία, βραβεύτηκε τόσο από την αγγλική όσο και από την αμερικανική ακαδημία κινηματογράφου. Επίσης, καταπληκτική στο ρόλο της μητέρας του Christy, μιας γυναίκας με ακλόνητη πίστη, είναι η Brenda Fricker, η οποία μεγαλούργησε και στην επόμενη ταινία του Sheridan the field», 1990). 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου