Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2016

Απόντες (1996)του Νίκου Γραμματικού


Αποτέλεσμα εικόνας για αποντες

 
Οι «Απόντες» είναι η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία («Κλειστή στροφή» και «Εποχή των δολοφόνων») διαφορετική όμως σε ύφος και προβληματική. Στους «Απόντες» ο Γραμματικός παρακολουθεί μια εξαμελή παρέα αγοριών από την Σαλαμίνα, με χρονικό ορίζοντα μια επταετία, κατά την διάρκεια της οποίας διαμορφώνουν στάση ζωής, και διαμορφώνονται και οι ίδιοι σαν προσωπικότητες, αφήνοντας πίσω την αθωότητα και την «αναρχικότητα» των νεανικών τους επιδιώξεων και τελικά αποδεχόμενοι την ενσωμάτωσή τους στην κομφορμιστική κοινωνική τάξη και ζωή.

Η πρωτοτυπία και η ενότητα της εργασίας του σκηνοθέτη έγκειται στην διατήρηση του ίδιου «σκηνικού» - τόπου συναντήσεων των φίλων, στο ακρογιάλι της παιδικής τους ηλικίας. Έτσι προβάλλουν ανάγλυφα τα χαρακτηριστικά των προσώπων και η βαθμιαία φθορά τους. Ενώ τα κοινωνικά γεγονότα που τους μεταμορφώνουν παραμένουν εκτός πεδίου. Η ρεαλιστική παρατήρηση, η εμπειρία και η γνώση των χαρακτήρων και των χώρων όπου κινούνται, μας είναι αναγνωρίσιμα, γιατί είναι πρόσωπα της διπλανής πόρτας. 

Ο Γραμματικός παρακολουθεί τις φυγόκεντρες, από την παρέα, πορείες τους και θέτει έμμεσα τα σύγχρονα κοινωνικά, πολιτικά, και υπαρξιακά δεδομένα της εποχής τους. Έξη νέοι, έξη χαρακτήρες, έξη διαφορετικές πορείες και συνδετικός κρίκος τους η δοκιμασία της φιλίας και της κοινής καταγωγής, η ματαιότητα των ιδανικών και των ονείρων. Η Σαλαμίνα δεν είναι μακριά από την πρωτεύουσα αλλά δεν είναι και κοντά. Γη των λωτοφάγων και χωνευτήρι ανεκπλήρωτων στόχων. Η πορεία της ενηλικίωσης τους, ο συμβιβασμός με την κατεστημένη πραγματικότητα, μοιάζουν να επέρχονται μοιραία και αναπόφευκτα. Ο Γραμματικός δέχεται αυτή τη μοίρα, την θρηνεί, αλλά συγχρόνως ελπίζει σε έναν φωτεινό ηρωισμό που θα φέρει την ανατροπή.

Ο μεστός, βιωμένος σύγχρονος διάλογος των ηρώων, προσδίδει τη δύναμη της πραγματικότητας και συνθέτει τους έξη χαρακτήρες, που έξοχα τους υποδύονται οι: Νίκος Γεωργάκης, Γιώργος Ευγενικός, Βαγγέλης Μουρίκης, Τάσος Νούσιας, Κωνσταντίνος Σταρίδας και Αιμίλιος Χειλάκης.



Γιάννης Μπακογιαννόπουλος

Κριτικός κινηματογράφου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου