Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2016

Ερωτική επιθυμία /In the Mood for Love (2000) - Γουόνγκ Καρ Γουάι

Σχετική εικόναΣκηνοθεσία & Σενάριο: Wong Kar-Wai
Φωτογραφία: Christopher Doyle, Pin Bing Lee
Μοντάζ: William Chang Μουσική: Mike Galasso, Shigeru Umebayashi
Ηθοποιοί: Maggie Cheung, Tony Leung Chiu Wai, Ping Lam Siu, Tung Cho 'Joe' Cheung, Rebecca Pan, Lai Chen    (Γαλλία/Xονγκ Kονγκ, 98')

Στις αρχές της δεκαετίας του '60 στο Xονγκ Kονγκ ένας άντρας και μια γυναίκα, παντρεμένοι και οι δύο, γνωρίζονται στη διάρκεια μιας μετακόμισης στο ίδιο κτίριο. Σταδιακά θα ανακαλύψουν ότι οι σύζυγοί τους, οι οποίοι απουσιάζουν συνεχώς και δεν τους βλέπουμε ποτέ, είναι εραστές. Ανάμεσα στους δύο ήρωες γεννιέται μια ερωτική φλόγα, η οποία όμως ποτέ δε μεταλλάσσεται στην πυρκαγιά του έρωτα.

Ο Wong Kar-wai εικονογραφεί με απαράμιλλο τρόπο την λιπόσαρκη και κοινότυπη αυτή ερωτική ιστορία μετατρέποντας τη σε μια εξαίσια εικαστικά, συναρπαστική και ποιητική ταινία, ένα  έργο εμβληματικό  στο ξεκίνημα του νέου αιώνα ,ένα καθαρό αριστούργημα Υιοθετεί ένα ελλειπτικό και νευρώδες αφηγηματικό στυλ, με τη δράση να απουσιάζει μόνιμα από το κάδρο και τον θεατή να παρακολουθεί τα αποτελέσματα , τις αντιδράσεις ,τις συμπεριφορές .Έχουμε δηλαδή  τα κλασσικά μορφικά στοιχεία του φαινομενολογικού σινεμά του Αντονιόνι. Όμως ενώ ο Αντονιόνι στη περίφημη τριλογία του (Περιπέτεια, Νύχτα, Έκλειψη) χρησιμοποιεί τα εκφραστικά του μέσα με δωρική λιτότητα και ασκητισμό για να περιγράψει την αποξένωση, την  δυσκολία επαφής, το ανέφικτο της ερωτικής πληρότητας, ο Wong Kar-wai βομβαρδίζει συνεχώς τις αισθήσεις του θεατή με εικόνες και ήχους απίστευτης ποιητικής  ρώμης. Φόρμα και περιεχόμενο αναμειγνύονται  σε  αρμονική ισορροπία  χορογραφώντας τις ανεπαίσθητες σωματικές προσεγγίσεις, τα φευγαλέα βλέμματα και αναδύοντας ανάγλυφα τις αδιόρατες συναισθηματικές δονήσεις, τις απόκρυφες ψυχικές διαθέσεις ,τις βασανιστικές σιωπές ,τις οδυνηρές αναστολές.
Λέει ο σκηνοθέτης για τη ταινία : «Πιστεύω ότι το ύφος της ταινίας θα πρέπει να είναι ανάλογο με το περιεχόμενο. Το “In the Mood for Love” διαδραματίζεται στην δεκαετία του 60 και δεν νομίζω ότι θα έπρεπε να έχει το ίδιο ύφος με το “Chungking Express” [1994] - δεν θα έπρεπε να υπάρχει χρήση της κάμερας στο χέρι. Η κάμερα θα έπρεπε να είναι πολύ σταθερή. Ήθελα αυτή η ταινία να είναι πολύ ήσυχη, πολύ κλασική. Πάντα βάζω την κάμερα πίσω από κάτι, γιατί η ταινία αφορά δύο ανθρώπους που προσπαθούν να κρατήσουν κρυφό από τους γείτονες, ένα μυστικό. Ήθελα ο θεατής να είναι ένας από τους γείτονες, ένας παρατηρητής.»

ΟΙ 100 ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ-CAHIERS DE CINEMA

Η πιο αριστοτεχνικά σκηνοθετημένη ερωτική ιστορία που έγινε ποτέ! Χονγκ Κονγκ 1962. Σε ένα κτήριο με ενοικιαζόμενα δωμάτια, ο Τσάου (Tony Leung) και η γειτόνισσά του Σου (Maggie Cheung) ανακαλύπτουν ότι οι σύζυγοί τους, οι οποίοι απουσιάζουν διαρκώς λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων, έχουν ερωτικό δεσμό. Η συγκεκριμένη ανακάλυψη φέρνει τους δύο πρωταγωνιστές πολύ κοντά… Αναπόφευκτα, οι ίδιοι εμπλέκονται σε μια αβέβαιη σχέση, η οποία δε φαίνεται να ολοκληρώνεται ποτέ, ίσως λόγω της κοινωνικής ευπρέπειας ή των ηθικών επιταγών της εποχής. Ο ηθικός αυτός φραγμός θα τους καταδικάσει στο ανυπόφορο καθημερινό βίωμα του ανεκπλήρωτου έρωτα. Ο Wong διδάσκει το Hollywood για το πως προσεγγίζεις αυτό το είδος χωρίς κλάψες και μελοδραματισμούς. Καταγράφει τις απελπισμένες τους ματιές, τις σπαραχτικές ψυχικές τους κραυγές, τον υπομονετικό τους αυτοβασανισμό με τρόπο σχεδόν ιεροτελεστικό, διεισδύοντας στις πιο μύχιες πτυχές των συναισθημάτων τους, ενώ καταθέτει μια συνταρακτική σπουδή στον ανεκπλήρωτο πόθο και τον σπαραγμό που αυτός προκαλεί, πλήρως απαισιόδοξη και λυτρωτικά αντί-Χολιγουντιανή. Ποτέ αμερικάνικη ταινία δεν έκανε τον θεατή, να βιώσει αυτό ακριβώς το κενό τόσο έντονα. Οι δύο ήρωες δεν θ’ αγγίξουν καν ο ένας το χέρι του άλλου σ’ όλη την ταινία, δεν θα ανταλλάξουν ούτε ένα φιλί, θα μείνουν σχεδόν βασανιστικά μόνο στα βλέμματα. Η δράση λαμβάνει χώρα μέσα σε στενούς διαδρόμους κτηρίων και μικρά δωμάτια ενώ τα ελάχιστα εξωτερικά πλάνα είναι «κλεισμένα» κι αυτά μέσα σε στενά σοκάκια χωρίς, επιτηδευμένα, να φανεί ποτέ ο ουρανός, διογκώνοντας τα συναισθήματα του θεατή για το αδιέξοδο των ηρώων. Οι σύζυγοι των Τσάου και Σου δεν θα φανούν ποτέ στο φιλμ (ακούγονται μόνο οι φωνές τους ή φαίνονται οι πλάτες τους) ενώ και όλοι οι υπόλοιποι ηθοποιοί είναι απλά δορυφόροι περνώντας ουσιαστικά απαρατήρητοι καθώς όλο το σύμπαν περιστρέφεται γύρω απ’ τον έρωτα των δύο ηρώων. Οι δύο «εραστές» κινηματογραφούνται συνεχώς πίσω από κάτι, γιατί κρύβουν κάτι. Τίποτα δεν είναι τυχαία τοποθετημένο. Το κάθε αντικείμενο έχει μια μικρή ιστορία, φυλά ένα μυστικό και προωθεί τη δράση. Οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών είναι εκπληκτικές! Οι δυο τους ακόμα και κατά τη διάρκεια των σιωπών τους εξακολουθούν να μεταδίδουν με κομψότητα και γοητευτική σαφήνεια το αποσιωπημένο πάθος, τον ανεκπλήρωτο πόθο του έρωτα, την εγκαρτέρηση και το συναισθηματικό αδιέξοδο. Ο Wong κατάφερε να μετατρέψει μια ενδεχομένως μελοδραματική ιστορία σε ατμοσφαιρικό συναισθηματικό νουάρ με ένα νευρώδες, ελλειπτικό και σχεδόν ιδιόμορφο στιλ κινηματογράφησης. Το soundtrack είναι απίστευτο! Σε συνδυασμό με την εξαιρετική φωτογραφία δημιουργούν μια μαγική και γοητευτική εικόνα. Το πιο διακριτικό, ίσως, love story στην ιστορία του σινεμά. Το άκρατο στιλιζάρισμα, η αριστοτεχνική αφηγηματική οικονομία, το νοσταλγικά αργό τέμπο και η σκηνοθετική έμφαση στις λεπτομέρειες των πλάνων συνδράμουν στην ολοκλήρωση της ιστορίας ενός ανολοκλήρωτου έρωτα. Ένα πραγματικό κομψοτέχνημα, που αποθεώνει το αυθεντικό μελόδραμα με τη σκιαγράφηση δύο χαρακτήρων μέσα από στιγμιότυπα που αντικατοπτρίζουν μια ολόκληρη στάση ζωής χωρίς, όμως, να καταντά στιγμή ηθικοπλαστικό. «Δε θα γίνουμε σαν και αυτούς»!!!!!! (Ω ναι αυτή είναι η απάντηση των δύο απατημένων συζύγων μπροστά στο ενδεχόμενο μιας μεταξύ τους σχέσης.) Έξοχη σπουδή του Wong πάνω στον ανεκπλήρωτο έρωτα.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου