Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2016

THE MARX BROTHERS: ΟΙ ΕΝΟΡΧΗΣΤΡΩΤΕΣ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ

Σχετική εικόνα

Οι Αδερφοί Μαρξ (The Marx Brothers) ήταν ένα κωμικό γκρουπ, ίσως το σημαντικότερο της αμερικανικής φαρσοκωμωδίας, που το αποτελούσαν τέσσερα αδέρφια γερμανοεβραϊκής καταγωγής (ο Γκράουτσο, ο Τσίκο, ο Χάρπο και ο Ζέπο). Στα μέσα της δεκαετίας του ’20 ήταν μεγάλοι σταρ του Μπρόντγουεϊ παίζοντας με πολύ μεγάλη επιτυχία σε μιούζικαλ και μουσικές φάρσες.  

Ακολουθεί η πλήρης φιλμογραφία  με ανάλυση και συνδέσμους για τη θέαση των ταινιών τους.                       

Γκράουτσο Μαρξ

Ο Γκράουτσο (γεννήθηκε στην Νέα Υόρκη, στις 2 Οκτωβρίου 1895 και πέθανε στο Χόλιγουντ, στις 3 Αυγούστου 1977) ήταν μια ζωντανή, κινούμενη γελοιογραφία. Φορά σμόκιν, περπατά καμπουριαστός, έχει ψεύτικο ζωγραφισμένο μουστάκι και το αιώνιο πούρο του αμερικανού επιχειρηματία στα χείλη. Ασταμάτητα φλύαρος, φλερτάρει, κουνώντας Α. Από αυτόν ξεκινούν και καταλήγουν τα καλύτερα γκαγκ, ενώ διάφορες ατάκες που κατά καιρούς έχει πει επαναλαμβάνονται ασταμάτητα από κωμικούς του μιούζικ χολ ή σε διάφορα βιβλία κάθε λογής, από κινηματογραφικά δοκίμια έως συλλογές ποιημάτων.

Χάρπο Μαρξ

Στον αντίποδα του φλύαρου Γκράουτσο, βρίσκεται ο «μουγκός» Χάρπο (γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη, στις 23 Νοεμβρίου 1893 και πέθανε στο Χόλιγουντ, στις 28 Σεπτεμβρίου 1964) ένας επιθετικός μίμος με το χερουβικό πρόσωπο και την ξανθιά περούκα με τις μπούκλες και που δεν μιλούσε ποτέ. Το χαμόγελό του συνδύαζε την παιδική αθωότητα και την πονηριά. Λάτρευε την καταστροφή, έπαιζε άρπα και θύμιζε με την εκφραστικότητα του προσώπου του τους Ρωμαίους παντομίμους. Σκάρωνε αδιάκοπα φάρσες και στα χείλη του υπήρχε μονίμως ένα τεράστιο σαρδόνιο χαμόγελο.

Τσίκο Μαρξ

Ο τρίτος αδελφός, o Τσίκο (γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη, στις 22 Μαρτίου 1891 και πέθανε στο Χόλιγουντ, στις 11 Οκτωβρίου 1961) είναι ο τύπος του ναπολιτάνου μικροκομπιναδόρου, που κυνηγά το εύκολο κέρδος στον ιππόδρομο, αγαπά τα στοιχήματα και τα χαρτοπαίγνια και γενικά έλκεται από τη μεγάλη ζωή. Ο μποέμικος και τυχοδιωκτικός χαρακτήρας του συγκρούεται με την ενεργητικότητα του Γκράουτσο, αλλά είναι ο μόνος που μπορεί να επικοινωνήσει και να αποκρυπτογραφήσει τα μουγκά «ιερογλυφικά» του Χάρπο.

Ζέπο Μαρξ

Ο τέταρτος από τους αδελφούς, ο Ζέπο,(γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1901 και πέθανε το 1979) παρότι για κάποιο χρονικό διάστημα εμφανιζόταν μαζί τους στο Μπρόντγουεϊ, δεν μπόρεσε να παραμείνει στο γκρουπ για πολύ καιρό. Οι κριτικοί τον χαρακτήριζαν «ρεζέρβα» κι αυτός απογοητευμένος από τις κακές κριτικές και το μέτριο υλικό που «περίσσευε» στις κωμωδίες γι’ αυτόν, τελικά αποτραβήχτηκε από το γκρουπ και ασχολήθηκε με το εμπόριο.

Ο ρόλος των αδελφών Μαρξ στην εξέλιξη της κωμωδίας

Το πέρασμα από τον βωβό στον ομιλούντα κινηματογράφο σημαδεύτηκε στην κωμωδία από την αποχώρηση όλης της παλιάς φρουράς του σλάπστικ. Ο Μπάστερ Κίτον, ο Χάρολντ Λόιντ και άλλοι δεν μπόρεσαν να επιβιώσουν στον ομιλούντα και έτσι σταμάτησαν να κάνουν ταινίες. Με την παρουσία του μικροφώνου υπήρχαν νέες δυνατότητες που προσέφεραν οι ήχοι, οι διάλογοι και τα αστεία και έτσι αναπτύχθηκε ένα νέο κωμικό ύφος ανάμεσα στην παλιά κωμωδία και τη θεατρική φάρσα. Ο Έρβινγκ Θάλμπεργκ, θαυμαστής ενός κωμικού γκρουπ που έκανε καριέρα σε μουσικές κωμωδίες του Μπρόντγουεϊ με το οικογενειακό τους όνομα: Αδελφοί Μαρξ (Τhe Marx Brothers), είχε την έμπνευση να τους φέρει στον κινηματογράφο. Το συγκρότημα αποτέλεσε τον τέλειο συνδετικό κρίκο ανάμεσα στις βουβές κωμωδίες και στις ομιλούσες του αμερικανικού κινηματογράφου. Η Παραμάουντ εκτίμησε σωστά το κωμικό δυναμικό του ομιλούντος και το 1929 υπέγραψε με τους Αδελφούς Μαρξ, μετά τις θεατρικές τους επιτυχίες στο Μπρόντγουεϊ. Μετά την ταινία Duck Soup, οι Αδελφοί Μαρξ προσχώρησαν στην MGM το 1934 όπου ο Έρβινγκ Θάλμπεργκ, που ήταν υπεύθυνος για τις ταινίες τους στην MGM εξασφάλισε την εμπορική επιτυχία των Μαρξ. Μερικές από τις ταινίες που κυκλοφόρησαν από την Παραμάουντ και την MGM: « Φτερά αλόγου » (1932), από την Παραμάουντ, « Σούπα πάπιας » (1933), από την Παραμάουντ, « Μια ημέρα στις κούρσες » (1937), από την MGM, «Μια νύχτα στην όπερα » (1935), από την MGM.

Τα παρατσούκλια
Leonard MarxChico: κυρίως επειδή ήταν ο γυναικοκατακτητής της οικογένειας, ο άντρας των κυριών, chick’s man.
Arthur MarxHarpo: εξ’ αιτίας της εκπληκτικής του δεξιοτεχνίας στην άρπα.
Julius Herny MarxGroucho: ο ίδιος υποστηρίζει ότι δανείστηκε το όνομα αυτό από τον ομώνυμο ήρωα σε ένα βιβλίο του Gus Mager. Άλλοι ισχυρίζονται ότι δημιουργήθηκε από την grouch-bag θήκη που κρεμούσε γύρω από τον λαιμό του όπου φυλούσε τα χρήματα του.
Milton MarxGummo: ονομάστηκε από τα ίδια του τα αδέρφια έτσι για τις δερμάτινες παντόφλες που φορούσε συνέχεια (gumshoes).
Herbert MarxZeppo: προέκυψε από προηγούμενο παρατσούκλι του ίδιου που μετεξελίχθηκε από Zeb σε Zebbo και τελικά σε Zeppo.

ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ


Humor Risk (1926)
Η πρώτη ταινία των Marx, που προβλήθηκε σε περιορισμένο κοινό και δεν κυκλοφόρησε ποτέ κι άνηκε μάλιστα στον βωβό κινηματογράφο. Σύμφωνα με πηγές ο Groucho υποδυόταν τον κακό, ο Zeppo τον γόη, ο Chico τον Ιταλό, κι ο Harpo τον ντετέκτιβ. Λίγο πολύ οι επιρροές τους από τα θεατρικά τους χρόνια και αυτήν την ταινία, διαμόρφωσαν τους χαρακτήρες που θα γίνονταν γνωστοί στην πορεία. Η ταινία έχει καταχωρηθεί ως χαμένος θησαυρός, και λέγεται ότι ο Groucho ήταν τόσο απογοητευμένος από αυτή, που έκαψε την αυθεντική κόπια.



The Cocoanuts (1929)Αποτέλεσμα εικόνας για the cocoanuts 1929
ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΕΔΩ
Η πρώτη ουσιαστικά ταινία των αδελφών που κυκλοφόρησε, και έθεσε από την αρχή τα όρια των ρόλων του κάθε αδελφού ξεχωριστά, αφήνοντας συγχρόνως ανοιχτές τις προοπτικές για τα συνδυασμένα σχήματα ζευγαριών που θα ακολουθούσαν. Καθώς ήταν βασισμένη στο ήδη πετυχημένο θεατρικό τον αδελφών ξεπερνούσε τα 140 λεπτά, αλλά για ευνόητους λόγους κόπηκε στα 96. Η ταινία θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει την περίληψη ολόκληρης της καριέρας των Marx. Ξεκινά με την παρουσίαση της τετράδας μέσα από δειλά σκετσάκια που κρατούν την θεατρική τους προέλευση και παράδοση, παραγκωνίζουν τον Zeppo σταδιακά, αφήνοντας τους άλλους τρεις να δίνουν μικρές γεύσεις από το κάθε ταλέντο που τους αντιπροσωπεύει, για να αναμειχθούν με μια κλασική ιστορία ληστείας που θα τους περιορίσει κωμικά, μέχρι το εύκολο happy end. Η ταινία σηματοδοτεί και την πρώτη συνεργασία των αδελφών με την Margaret Dumont, που χάρισε στον Groucho τόσο απλόχερα, ένα εξαιρετικό ταίρι για να διοχετεύει τα μοναδικά one-liners του. Η Margaret εμφανίστηκε συνολικά σε 7 ταινίες των Marx παίζοντας πάντα τον ρόλο της πλούσιας γυναίκας που διεκδικεί ο Groucho, κι όσο κι αν την προσβάλλει με το αιχμηρό χιούμορ του στο τέλος καταφέρνει πάντα να την κερδίζει.

Animal Crackers (1930)Αποτέλεσμα εικόνας για Animal Crackers (1930)

Δειτε την εδω η εδω
Η πρώτη από τις 4 ταινίες που κυκλοφόρησαν στην Paramount με τίτλοπου αναφέρεται σε ζώα. Έτσι ακριβώς εμφανίζονται και τα αδέλφια σε ένα πάρτυ της υψηλής κοινωνίας της εποχής, και μοιάζουν τόσο αταίριαστοι σαν να έχουν βγει από κάποια ζούγκλα. Εξαιρείται πάντα ο ευγενικά καθωσπρέπει Zeppo που όπως πάντα όμως παραγκωνίζεται γρήγορα από την αρχή σχεδόν της ταινίας. Βασισμένη σε θεατρικό που είχαν οι ίδιοι ανεβάσει στην σκηνή, διατηρεί καλά τα θεατρικά του στοιχεία, και φαίνεται να ρέει σε πραγματικό χρόνο, καθώς μέχρι και οι ονειρικές μουσικές ακολουθίες του Harpo και του Chico, έχουν ενταχθεί στην πλοκή. Η θεατρικότητα στο κόψιμο των σκηνών και στην αυτοτέλεια τους, βοήθησε αρκετές να ξεχωρίσουν από την ταινία και να παραμείνουν κλασικές της τετράδας, όπως για παράδειγμα, η απολαυστική παρτίδα bridge και τα ειρωνικά σχόλια του Groucho στον Chico ενόσω ο τελευταίος παίζει στο πιάνο.


Monkey Business (1931)Αποτέλεσμα εικόνας για Monkey Business (1931)
Τρίτη ταινία της κωμικής τετράδας, που ακόμα κρατάει το στυλ που υιοθέτησε στα σκετσάκια της εποχής του vaudeville, και προήλθε από ιδέα για ραδιοφωνική σειρά επεισοδίων. Ξεκινούν συμβολικά κλεισμένοι σαν 4 λαθρομετανάστες στα βαρέλια ενός καραβιού για να ξεχυθούν αργότερα όπως το ταλέντο τους στην μεγάλη οθόνη, και να καταλάβουν ολόκληρο το καράβι με τα κόλπα τους. Ακόμα οι χαρακτήρες τους είναι ρευστοί, αλλά η έμπνευση για τον ρόλο του καθενός έχει αρχίζει να ξεκαθαρίζει, ειδικά στην πιο εύκολη περίπτωση του Zeppo που θα ταυτιστεί στον ρόλο του ρομαντικού straight χαρακτήρα. Οι άλλοι 3 με την επιμονή τους στα ψεύτικα μουστάκια, τις περούκες και την ψευτο-ιταλική προφορά, θα εγκαθιδρύσουν τις περσόνες που εστιάζουν προς το παρόν στην κωμικότητά τους και αφήνουν για αργότερα τα αστείρευτά τους καλλιτεχνικά ταλέντα. Τα κωμικοτραγικά περιστατικά του καθενός είναι καθηλωτικά, αλλά όταν βρεθούν όλοι μαζί στο ίδιο κόλπο να ξεγελάσουν τις αρχές, γίνεται έκδηλη η εθιστικότητα των χαρακτήρων που σχηματίζουν την ομάδα και ξεχωρίζουν μέσα από αυτήν την ίδια στιγμή. Είναι μεθυστικά απολαυστική η ικανότητα τους να προσαρμόζουν έναν ρόλο σε 3 (κι αν υπολογίσουμε τον Zeppo σε 4) διαφορετικές περσόνες, κάτι που θα εκμεταλλευτούν με την μέγιστη αποτελεσματικότητα λίγο αργότερα στο Duck Soup.
Στην ταινία κάνει ένα σιωπηλό cameo ο πατέρας τους Sam.

Horse Feathers (1932)Αποτέλεσμα εικόνας για marx brothers FILMS

Δειτε ΕΔΩ         Δειτε ΕΔΩ
Λίγο πριν το τέλος της συνεργασίας των Marx και της Paramount, τα αδέλφια ξεφεύγουν από τις κομματιασμένες θεατρικές σκηνές, και προσπαθούν να δημιουργήσουν ταινίες με μεγαλύτερη συνοχή και ενιαία εξέλιξη πλοκής. Παρόλα αυτά δείχνουν ότι οι ρόλοι που έχει διαλέξει ο καθένας να στερεοτυπήσει τον εαυτό του, είναι αρκετά πετυχημένοι και παραμένουν σ’ αυτούς. Ο Harpo έχει κολλήσει για τα καλά σαν συνεργάτης του Chico, κι ο Groucho έχει την λεκτική διάνοια να στέκεται μόνος του. Αυτή τη φορά τα βάζει με το ακαδημαϊκό σύστημα, και τα αθλητικά στην εποχή της ποτοαπαγόρευσης, ενώ το κυνήγι του χρήματος παραμένει ένα από τα σταθερά παράπλευρα θέματα των ταινιών των Marx. Η θεματική ταινία είχε καλή ανταπόκριση από κοινό και κριτικούς, και τα αδέλφια αποφάσισαν να το συνεχίσουν λίγο ακόμα σε σημείο να θίξουν τα πολιτικά ήθη με την επόμενη τους δημιουργία, το Duck Soup. Η ταινία αυτή παρέμεινε η πιο πετυχημένη στην συνεργασία τους με την Paramount.


 Η τελευταία ταινία που οι Marx εμφανίζονται ως κουαρτέτο λίγο πριν την απόφαση αποχώρησης του Zeppo, είναι και η πρώτη τους προσπάθεια πολιτικής σάτιρας στην μεγάλη οθόνη. Πέρασε από διάφορα στάδια μέχρι να υλοποιηθεί, μιας και η Paramount θέλησε να εκμεταλλευτεί την προηγούμενη επιτυχία των αδελφών με το Horse Feathers, και να κυκλοφορήσει γρήγορα μια νέα δουλειά. Διάφορα κολλήματα καθώς και ο θάνατος του πατέρα των αδελφών τον Μάιο του 1933, έφερε πολύ πίσω την παραγωγή. Έδωσε όμως την ευκαιρία να εμπλακεί στην δημιουργία της ο καταξιωμένος σκηνοθέτης Leo McCarey, στον οποίο η ταινία χρωστάει μεγάλη μερίδα της επιτυχίας της, καθώς μπόρεσε να εμπνευστεί από προηγούμενα έργα των Chaplin και Laurel και Hardy, και να ανάγει τα αδέλφια σε άξιους σύγκρισης κωμικούς.
Στην ταινία οι ατάκες του Groucho διαδέχονται η μια την άλλη σε σημείο που δεν χρειάζεται άλλος διάλογος, ο Harpo παθαίνει εμμονή με το ψαλίδι του και μας προετοιμάζει για τις τσέπες-αποθήκες που θα ακολουθήσουν στο Love Happy, και σε συνδυασμό με τον Chico μας χαρίζουν μια απολαυστική σκηνή με το κόλπο του καθρέπτη (όταν ντυμένοι σαν τον Groucho έρχονται ξαφνικά ο ένας αντιμέτωπος με τον άλλο για να ταυτοποιήσουν τις κινήσεις τους). Όταν στην παρέα μπαίνει κι ο ίδιος ο Groucho το ταλέντο τους καταλύει τα πάντα, στον τρόπο που διατηρούν την ενότητα του χαρακτήρα χωρίς να αλλοιώσουν την προσωπική τους ταυτότητα. Ίσως η αρτιότητα της σκηνής και το χάρισμα της φυσικής κωμωδίας των τριών να ώθησε τον πιο straight κωμικό Zeppo (που κατά γενική ομολογία ήταν ο πιο αστείος από τα 5 αδέλφια της οικογένειας εκτός ρόλου) στην αποχώρηση. Λίγα χρόνια αργότερα ο Harpo θα επαναλάβει την περιβόητη σκηνή του καθρέφτη με την Lucille Ball σε ένα επεισόδιο του I Love Lucy. Η οξύτητα του πολιτικοποιημένου χιούμορ και η αυθόρμητη σωματική κωμωδία εκτός σεναρίου, αναγκάζουν πολλούς κριτικούς και μεγάλη μερίδα του κοινού, να αναγνωρίζουν το Duck Soup ως την καλύτερη δουλειά των αδελφών Marx.
Την ταινία συνοδεύει μια από τις πιο απολαυστικές παράπλευρες ιστορίες στην ιστορία των Marx. Μια εκ των βασικών δυο χωρών στην ταινία ονομάζεται “Freedonia”. Οι αγανακτισμένοι κάτοικοι της αληθινής συμπτωματικά-σχεδόν-συνονόματης περιοχής της Fredonia έξω από την Νέα Υόρκη, με επιστολή τους στα studio της Paramount ζήτησαν να αφαιρεθεί οποιαδήποτε αναφορά στο όνομα Freedonia για να αποφευχθεί η σύγχυση με την πραγματική περιοχή, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι η ταινία «έβλαπτε την εικόνα της πόλης τους». Σε απάντηση του ο Groucho σημείωσε πως ίσως θα έπρεπε να αλλάξουν οι ίδιοι το όνομα της πόλης μιας και «έβλαπτε την εικόνα της ταινίας τους».


Προϊόν μιας οικογενειακής συνεργασίας, η ταινία είναι η καλύτερη απόδειξη του ισχυρισμού, ότι οι αδελφοί Marx υπήρξαν μια σπουδαία ομάδα κωμικών στον χώρο του κινηματογράφου. Ο πατριαρχικός Groucho, αρχηγός της οικογένειας, αλλά και ο Chico, ο Harpo και ο Zeppo σχηματίζουν την πιο ανατρεπτική, ασεβή και σουρεαλιστική κωμική ομάδα, το πέρασμα της οποίας από την κινηματογραφική οθόνη, αφήνει πίσω της μόνο συντρίμμια: τα συντρίμμια της λογικής. Εχθροί αυτής της οικογένειας είναι η σοβαρότητα, η ηθική, ο πολιτισμός και οι συμβατικοί κανόνες συμπεριφοράς. Στόχος τους; το Χάος. Στην ταινία η αφήγηση εκμηδενίζεται και η υπόθεση παύει να έχει κάποια σημασία: όλα τίθενται σε δεύτερη μοίρα, όταν το κωμικό των αδελφών Marx αρχίζει να αναπτύσσεται στην οθόνη. Λεκτικά γκάγκς και λογοπαίγνια (αμετάφραστα δυστυχώς στην ελληνική γλώσσα), αιχμηρή και ανελέητη σάτιρα, επιρροές από τις κωμωδίες slapstick και του βωβού κινηματογράφου: όλα αυτά συγκροτούν ένα παρανοϊκό όσο και ανοικονόμητο αποτέλεσμα, στο οποίο οι αδελφοί Marx είναι ενορχηστρωτές του παράλογου και άρχοντες της εκκεντρικότητας. Ο σουρεαλισμός κρύβεται πίσω από κάθε κωμικό επεισόδιο και η απουσία κάθε λογικού συνειρμού, είναι η βάση πάνω στην οποία αναπτύσσεται η αφήγηση. Ο φρενήρης και εξουθενωτικός ρυθμός, παρασέρνει και τον πιο επιφυλακτικό θεατή. Τα κωμικά επεισόδια, χωρίς να χάνουν το καθένα την αυτονομία του, κλιμακώνονται και τελικά οδηγούν στην έκρηξη. Μπορεί να το δηλώσει κανείς ξεκάθαρα: οι αδελφοί Marx υπήρξαν οι μεγαλύτεροι παγκόσμιοι τρομοκράτες, ανελέητοι και μανιακοί πολέμιοι της λογικής.

A night at the opera (1935)Αποτέλεσμα εικόνας για A night at the opera (1935)

Η πρώτη ταινία με την MGM και μάλλον η καλύτερη της συνεργασίας τους, αποκτά το πρώτο ολοκληρωμένο σενάριο, και την πιο καλοστημένη πλοκή μέχρι στιγμής. 
Το «Μια νύχτα στην Όπερα» συμπεριλαμβάνεται στην πρώτη δωδεκάδα των 100 καλύτερων κωμωδιών όλων των εποχών αλλά και μέσα στις 100 σημαντικότερες ταινίες όλων των εποχών, σύμφωνα με το Αμερικάνικο Ινστιτούτο Κινηματογράφου.
Ο Γκρούτσο, ο Τσίκο και ο Χάρπο Μαρξ, στρέφουν τα σατιρικά του βέλη στον σνομπ κόσμο της όπερας βοηθώντας ένα ερωτευμένο ζευγάρι τραγουδιστών, να υπερνικήσουν τα εμπόδια των «εχθρών» τους και να θριαμβεύσουν σε αυτήν.
Το «ταξίδι» τους που θα αρχίσει στο πλοίο που θα τους μεταφέρει στη Νέα Υόρκη, περιλαμβάνει μια από τις πιο κλασσικές κωμικές σκηνές στην ιστορία του κινηματογράφου, αυτή του συνωστισμού σε μια μικροσκοπική καμπίνα 15 διαφορετικών ανθρώπων με τη συμμετοχή στη συγγραφή της του μεγάλου Μπάστερ Κίτον. Για να καταλήξουν μετά από μια σειρά ασύλληπτων καταστάσεων, μεταμφιέσεων και αλλαγών ταυτοτήτων, να «κατεδαφίσουν» την Όπερα της Νέας Υόρκης μετατρέποντας την σε πραγματικό τσίρκο. Οι New York Times χαρακτηρίζουν το αριστούργημα των αδελφών Μαρξ ως «Μια από τις αστείες και φασαριόζικες κωμωδίες που έγιναν ποτέ». Πρωταγωνιστούν οι: Grouch Marx, Harpo Marx Chico Marx, Kitty Carlisle, Allan Jones, Margaret Dumont. 
A day at the races (1937)Σχετική εικόνα
Συνέχεια στην εκστρατεία της MGM να κάνει τους Marx αρεστούς στο κοινό, και εν μέρει τα καταφέρνει. Ο Harpo έχει σταματήσει πλέον να κυνηγάει ανυπεράσπιστα κορίτσια, κι ο Groucho, δείχνει για πρώτη φορά πως όσο εύκολα αποστομώνει ο ίδιος τους άλλους με τις ατάκες του, το ίδιο εύκολα μπορεί να πέσει κι ο ίδιος θύμα μικροαπατεώνων σαν τον Chico, ο οποίος αποκλίνει λιγότερο από την στερεότυπη περσόνα του, σε σχέση με τους άλλους δύο. Πλέον έχει συμπληρωθεί μια δεκαετία ομιλούντος κινηματογράφου, και τα μουσικά νούμερα, κυριαρχούν ακόμα σε κωμωδίες. Οι Marx εμπλουτίζουν βέβαια τις δικές τους με solo από πιάνο του Chico και άρπα του Harpo, που γίνεται σταδιακά το σήμα κατατεθέν τους. Η συγκεκριμένη περιλαμβάνει μια απολαυστική αποσύνθεση του πιάνου για το πέρασμα στην άρπα, καθώς και μια ονειρική ακολουθία τραγουδιών, σε ένα ασφαλές καταφύγιο στις μαύρες φτωχογειτονιές της εποχής. Νοσταλγικά παραμένουν επίσης τα υπολείμματα από μικρά σκετσάκια, που διατηρούν την θεατρικότητα των αδελφών, με αποκορύφωμα την παντομίμα του Harpo στην θέση της επικοινωνίας, που θα την μετεξελίξουν αργότερα στο Love Happy, και η απατεωνιά του Chico, που βγάζει λεφτά από τον Groucho απ’ το πουθενά, κάτι που θα επαναλάβουν στο Go West. 
Η πιο εμπορική και δημοφιλής ταινία των θρυλικών αδελφών Marx, που έκαναν μαζί με τον κορυφαίο σκηνοθέτη του Χόλυγουντ Σαμ Γουντ και που στηρίχτηκε σε ένα αρκετά σοβαρό προϋπολογισμό, πλημμυρισμένη από συστοιχίες μπαλέτου, τραγούδια αγάπης και φοβερά ντεκόρ. Η ταινία έχει μερικά από τα πιο αξέχαστα αστεία του έργου τους ενώ αποτελεί σημείο αναφοράς στην φιλμογραφία τους. Ο κακός της πόλης Morgan κινεί θεούς και δαίμονες για να αναλάβει το σανατόριο της Τζούντυ και να το μετατρέψει σε χαρτοπαικτική λέσχη. Η Τζούντυ θα βρει βοήθεια γα τη διάσωση του σανατορίου στο πρόσωπο του Δρ. Ούγκο (Γκρούτσο Μαρξ), ενός γιατρού αλόγων που απασχολείται παράνομα σαν διευθυντής του σανατορίου και στο πρόσωπο του Tony, μόνιμου θαμώνα του σανατορίου και αναβάτη αλόγων. Ο φίλος της Τζούντυ, Τζιλ, θα επενδύσει όλα τα χρήματα του σε ένα αγώνα αλόγων, όπου ελπίζει αν κερδίσει να πληρώσει όλα τα χρέη του σανατορίου, αλλά ο κακός Μόργκαν και οι φίλοι του θα κάνουν ότι μπορούν να προκαλέσουν ατύχημα στο άλογο που έχει ποντάρει. Πρέπει να σημειωθεί η απαραίτητη και μόνιμη εμφάνιση στις ταινίες των Μαρξ της Margaret Dumont, σαν μίας πλούσιας υποχονδριακής κυρίας, που στο τέλος θα σώσει την κατάσταση, ως από μηχανής Θεός...

Room Service (1938)

Watch  Online Free in HD

 Ένα σκαλοπάτι πιο κάτω από το πιο πετυχημένα φιλμ τους , όπως το "Duck Soup και "Μonkey Business" ,  το "Room Service" συμπληρώνει  μια δεκαετία με συγκλονιστική επιτυχία για τους  ειδικούς της  καταστροφής  . Σε αντίθεση με μερικές από τις προηγούμενες ταινίες τους, οι οποίες βασίστηκαν στις δικές τους βαριετέ παραστάσεις, το Room Service  προσαρμόστηκε από το Broadway θεατρικό έργο των Allen Boretz και John Murray, που δεν γράφτηκε για τους Marxes. Το σενάριο είναι λίγο πολύ περιοριστικό για Groucho, Harpo, και Τσίκο (Zeppo δεν φαίνεται), απαιτώντας από αυτούς να παίξουν πραγματικούς χαρακτήρες αντί καρτουνίστικους αυτοσχεδιασμούς. Groucho είναι παραγωγός που καταφεύγει σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου προσπαθώντας να αρπάξει  τα χρήματα για να παρουσιάσει μια παράσταση . Για τους λάτρεις των αδελφών Μαρξ, η ταινία είναι απαραίτητη. Ξαναγυρίστηκε πέντε χρόνια αργότερα ως μιούζικαλ  με τίτλο Step Lively.


At the circus (1939)Αποτέλεσμα εικόνας για At the circus (1939)

Τρανή απόδειξη της έλλειψης πίστης από πλευράς της MGM στα αδέλφια, που τους ρίχνει σε ένα ακόμα άτυχο σενάριο, και περιμένει να κάνουν τα δικά τους μαγικά. Εν μέρει το καταφέρνουν, αλλά η είσοδος των αντιπροσωπευτικών τους στοιχείων στην ταινία αργεί, με αποτέλεσμα στο πρώτο της μισό να μην μοιάζει καν με ταινία τους. Οι ανεβασμένες προσδοκίες του κοινού ως εκ τούτου δεν καλύπτονται εύκολα, καθώς τα αδέλφια σε αρκετές σκηνές αποτελούν δευτεραγωνιστές. Συγχρόνως η είσοδος των ειδικών εφέ στον κινηματογράφο έχει αρχίσει να γίνεται ένα συναρπαστικό παιχνίδι στα χέρια των δημιουργών, που στην περίπτωση των Marx όμως είναι βραχνάς, μιας και τους αφαιρεί στοιχεία από την φυσική τους κωμωδία, την στιγμή που το ταλέντο τους από μόνο του, είναι αρκετό να υπερκαλύψει οποιοδήποτε εφέ.
Στην ταινία ο Groucho τραγουδά για πρώτη φορά σε ταινία το τραγούδι που συνδέθηκε με το όνομά του “Lydia the tattooed lady”.

Go West (1940)Αποτέλεσμα εικόνας για Go West (1940)

Δείτε την ταινία
STREAMIN
VIDTO
Αυτή η ταινία αποτέλεσε την αρχή του τέλους για την τριάδα Marx. Αν και ποιοτικά συναγωνίζεται τις καλύτερες δουλειές τους, η αλλαγή των ρόλων που επέβαλε η MGM έστρεψε μεγάλη μερίδα του κοινού εναντίον της και μακριά από τα αδέλφια. Η εμφάνιση τους προσαρμόζεται στο «δυτικό» θέμα της ταινίας, και για μεγάλο μέρος της λείπουν τα χαρακτηριστικά εξαρτήματα των Chico και Harpo (πρώτη φορά που αποχωρίζονται τα καπέλα τους), ενώ ο Groucho κρατάει μόνο τις ατάκες από τον ρόλο του. Πλέον έχει μεταμορφωθεί σε έναν ευκολόπιστο δειλό που ακόμα κι οι μικρο-απατεώνες αδελφοί του μπορούν να εκμεταλλευτούν. Συγχρόνως από δίπλα του λείπουν οι γυναίκες με εξαίρεση ελάχιστα μικρο-πειράγματα, ενώ για πρώτη φορά παίζει κιθάρα μιας και τα μουσικά νούμερα των αδελφών του φαίνονταν αρκετά επιτυχημένα. Μάλιστα τα κομμάτια του Chico και Harpo σε αυτήν την ταινία, αποτελούν ίσως την καλύτερη και πιο εντυπωσιακή δουλειά τους, παρουσιασμένα με μια απλότητα που τους κάνει σεμνούς αν και είναι οι καλύτεροι οργανοπαίκτες στον κόσμο του κινηματογράφου κι όχι μόνο.

The Big Store (1941)
Αποτέλεσμα εικόνας για The Big Store (1941)

δείτε την ταινία  ΕΔΩ και  ΕΔΩ
Η ταινία που αν και πέρασε στην κατηγορία με τις υπόλοιπες μέτριες των αδελφών, είναι ιδιαιτέρως σημαντική, μιας και αναπτέρωσε τις ελπίδες των εταιριών διανομής καθώς και των ίδιων των Marx, και ενώ αρχικά είχε οριστεί ως η τελευταία τους, τους ώθησε να μείνουν λίγο ακόμα καιρό μαζί και να κυκλοφορήσουν δύο ακόμα ταινίες (ανάμεσα στις οποίες το A night in Casablanca, που συγκαταλέγεται στα κορυφαία δημιουργήματά τους). Ακολουθώντας το στερεότυπο για την εταιρία μοτίβο της πλοκής κατά την οποία οι Marx καλούνται να διαλευκάνουν μια ιστορία διαφθοράς, πάντα με τον δικό τους ξεχωριστό τρόπο, μοιράζουν ευχάριστα τις αστείες σκηνές σε όλη την ταινία, ενώ τα ταλέντα του καθενός εδώ εμπλουτίζονται με πρωτότυπους συνδυασμούς, όταν ο Harpo κάθεται να συνοδεύσει τον Chico στο πιάνο, κι όταν χαμένος στα λυρικά όνειρά του συνοδεύει εις διπλούν τον εαυτό του σε ένα μοναδικό κοντσέρτο, ενώ συγχρόνως δένει για πρώτη φορά μαγευτικά με τον Groucho, ως ο εκκεντρικός βοηθός ενός εκκεντρικά μεγαλοφυούς ντετέκτιβ. Η μόνη αδικία στην φυσική τους κωμωδία έρχεται με την χρήση ειδικών εφέ στην τελευταία σκηνή καταδίωξης, που κατά τα άλλα είναι ιδιαίτερα απολαυστική.

A night in Casablanca (1946)
Σχετική εικόνα
Δείτε την ταινία εδώ   εδώ   και εδώ
Μια δεξιοτεχνικά δοσμένη κωμωδία που δεν διστάζει να εκμεταλλευτεί την Casablanca (1942) και μάλιστα να την διακωμωδήσει έμμεσα, χωρίς όμως να εγκλωβίζεται στα πλαίσια μιας παρωδίας. Τα αδέλφια αναπροσδιορίζουν τους ρόλους τους και παίρνουν διάφορες θέσεις που τους καθιστούν αρεστούς, αλλά ανακυκλώνουν κόλπα που αναπτύχθηκαν στα θεατρικά τους χρόνια και αγαπήθηκαν ήδη σε άλλες ταινίες. Η κατάσταση σώζεται βέβαια με τις έξυπνες εξελίξεις και ανανεώσεις του κόλπου με τον Groucho στην ντουλάπα που αυτή τη φορά την μοιράζεται με τα δύο αδέλφια του, την παντομίμα του Harpo με αποδέκτη τον Groucho, το σκετς της υπερφορτωμένης με κόσμο αίθουσας διασκέδασης σε αντιδιαστολή με την γεμάτη καμπίνα του Groucho στο A night at the opera, και η διεύθυνση ολόκληρης ορχήστρας από τον chico που κλέβει άλλη μια φορά την παράσταση ενόσω παίζει δεξιοτεχνικά το πιάνο.
Με την ανακοίνωση της ταινίας η Warner Bros βομβάρδισε με γράμματα τα αδέλφια ζητώντας την αλλαγή του τίτλου της ταινίας καθώς και την διαβεβαίωση ότι δεν θα σατιρίσει με κανέναν τρόπο την Casablanca που κυκλοφόρησε η ίδια 4 χρόνια πριν. Η απάντηση του Groucho με ένα εκτενές γράμμα είναι πραγματικά απολαυστική, κι αξίζει μια ανάγνωση.

Love Happy (1949)Αποτέλεσμα εικόνας για Love Happy (1949)
ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΔΩ Η ΕΔΩ Η ΕΔΩ 
Γεννήθηκε μέσα στην προσπάθεια του Groucho να σώσει από τα χρέη τον Chico και να επαναφέρει τους Marx στο προσκήνιο. Η συνεχής πίεση της ΜGΜ να ξεφύγουν από τα θεατρικά sketches και να εντάξουν τους εαυτούς τους σε ταινίες με πλοκή, θάβει δυστυχώς το ταλέντο τους σε μια υπόθεση κακώς δομημένη και οργανωμένη. Αυτό γίνεται ακόμα πιο θλιβερό, όταν στις λίγες στιγμές ελευθερίας σεναρίου, κυρίως προς το τέλος της ταινίας, ξεδιπλώνονται σκηνές κωμικής ιδιοφυΐας, και φυσικής κωμωδίας, που συναγωνίζονται αξιοπρεπώς τις παλαιότερες δημιουργίες τους και σώζουν την ταινία. Αξιομνημόνευτη η σκηνή με την Marilyn Monroe σε ένα από τα πρώτα μικρά περάσματα της καριέρας της. Ξεχωριστή είναι η πρώτη σόλο προσπάθεια του Harpo να σταθεί ως αυτόνομος χαρακτήρας και μέσα από την κωμωδία του να καταφέρει να περάσει και συγκίνηση. Μοιραία το Love Happy αποτέλεσε την τελευταία επίσημα ταινία των αδελφών, που παρόλη την σύντομη καριέρα τους πέρασαν για πάντα στην ιστορία ως εξαίρετοι κωμικοί, και το σημαντικότερο καταλαμβάνουν άξια την θέση στις καρδιές μας δίπλα στον Chaplin, τον Lloyd και τον Keaton.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου