Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

Ευδοκία (1971) του Αλέξη Δαμιανού


Ένας λεβεντόκορμος και μπρούτος λοχίας, ο Μπάσκος (Γιώργος Κουτούζης), γνωρίζει σε μια ταβέρνα μια μοναδικής ομορφιάς και ζωικότητας πόρνη, την Ευδοκία (Μαρία Βασιλείου) και την ερωτεύεται. Εκείνη τον ξεχωρίζει απ’ τους άλλους άντρες κι αρχίζει να κάνει παρέα μαζί του, αλλά ο προστάτης κι αγαπητικός της (Χρήστος Ζορμπάς) αντιδρά βίαια. Ο σύντομος ερωτικός δεσμός των δύο νέων οδηγείται σε ποικίλες αμφιταλαντεύσεις. Όταν όμως ο λοχίας απολύεται και είναι έτοιμος να ριχτεί στη μάχη της ζωής, ο προστάτης της Ευδοκίας και οι φίλοι του επανέρχονται, τον ξυλοκοπούν και του παίρνουν την κοπέλα για να συνεχίσουν να την εκμεταλλεύονται.
H ταινία είναι γεμάτη αντιφάσεις. Ο αγνός έρωτας μιας πόρνης με ένα στρατιώτη.Η πρόταση γάμου του λοχία στην Ευδοκία ύστερα από λίγες ώρες γνωριμίας, οι διαδοχικοί καβγάδες και οι επανασυνδέσεις του ζευγαριού.
Είναι απορίας άξιο πως ο Δαμιανός κατάφερε να μεταμορφώσει μια απλή ιστορία σε αρχαία τραγωδία. Εισέβαλε στο κέντρο της νεοελληνικής περιπέτειας, ξετρύπωσε την ψυχή της, υπονόμευσε τις αξίες  της(την ιδεολογία της αντιπαροχής και του ρετιρέ). Πλησίασε τον κινηματογράφο με τρόπο υλικό, χωμάτινο. Η κινηματογράφηση του έχει την τραχύτητα του βράχου. Το φιλμ παίρνει λοιπόν, τις διαστάσεις συμβόλου, σπάζοντας τα πλαίσια του ρεαλισμού. Επίσης ξεπερνάει και τον-σε πρώτο επίπεδο-νατουραλισμό του, λόγω της έντονα οξυμμένης μορφής που ο νατουραλισμός αυτός παίρνει..Το ζεϊμπέκικο θα μείνει στην ιστορία..«Σήμερον κρεμάται επί ξύλου» έψελνε ψιθυριστά ο Αλέξης Δαμιανός σε πολλά πλάνα γυρισμάτων, για να δημιουργηθεί ατμόσφαιρα. Κι ακριβώς αυτή η ψαλμωδία στάθηκε πηγή έμπνευσης για τον Μάνο Λοΐζο, ώστε να «ανακαλύψει» στο πιάνο – στο σπίτι του σκηνοθέτη την θρυλική πια μουσική!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου