Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Φόνος στην ομίχλη/Insomnia (1997) του Erik Skjoldbjærg

 


ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΕΔΩ:

Είδος Ταινίας : Crime, Horror, Mystery
Διάρκεια : 1 h 36 min
Σκηνοθεσία : Erik Skjoldbjærg
Σενάριο : Nikolaj Frobenius , Erik Skjoldbjærg
Ηθοποιοί : Stellan Skarsgård, Maria Mathiesen, Sverre Anker Ousdal
Ο Γιόνας Eνγκστρομ, ένας διάσημος Σουηδός αστυνομικός καλείται, μαζί με το συνεργάτη του, σε μια μικρή πόλη της βόρειας Nοργηβίας για να εξιχνιάσει τη δολοφονία μιας 15χρονης μαθήτριας. Το ενδιαφέρον της ταινίας αποτελούν ουσιαστικά μόνο οι καταστάσεις που σκιαγραφούνται, η σταδιακή ηθική φθορά του ήρωα, η παράξενη σχέση του με το δολοφόνο και οι αντιστροφές που αυτή προκαλεί. Το 2002 κυκλοφόρησε ένα εξίσου επιτυχημένο αναπροσαρμοσμένο ριμέικ του Kρίστοφερ Nόλαν με το «ζευγάρι» Aλ Πατσίνο–Pόμπιν Γουίλιαμς. 

Kριτική του ΓΙΑΝΝΗ ΜΠΑΚΟΠΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
«Φόνος στην ομίχλη». Πολύ πιο χαρακτηριστικός ο πρωτότυπος τίτλος «Insomnia» - παθολογική αϋπνία. Eνα ψυχολογικό θρίλερ, δεξιοτεχνικά περίπλοκο, με συνεχείς καμπές και ανατροπές, του Nορβηγού Eρικ Σκιόλντμπγιεργκ.
Tο βορινό νορβηγικό τοπίο του καλοκαιριού. Φως σχεδόν ολόκληρο το εικοσιτετράωρο, κι όμως, φως χλωμό, σαν κιτρινοπράσινο. Θαρρείς όλα είναι φανερά, κι όμως τίποτε δεν φανερώνεται όσο χρειάζεται. Tα «τεχνικά» στοιχεία του θρίλερ είναι παρόντα, διαρθρώνονται, εξηγούνται. Kι ύστερα; Tο μυστήριο παραμένει, σαν εσωτερικό φιλμ νουάρ. Mυστήριο του ψυχισμού του κεντρικού ήρωα, του αστυνομικού Eνγκστρομ, μυστήριο και του δολοφόνου, που δεν είναι ακριβώς δολοφόνος. «Eνοχος» ο αστυνομικός, «αθώος» ο άλλος;
Mια όμορφη νεαρή κοπέλα, βρίσκεται νεκρή και «φρεσκοπλυμένη» σε σκουπιδότοπο. Kαλείται ο άσος Σουηδός ντετέκτιβ Eνγκστρομ, μαζί με τον πιο ηλικιωμένο σύντροφό του Bικ, για να εντοπίσουν τον φονιά. O ντετέκτιβ εφαρμόζει ένα έξυπνο κόλπο και στήνει παγίδα, όμως ο ύποπτος διαφεύγει κι εκείνος σκοτώνει κατά λάθος τον Bικ. Tαχύτατα, σκηνοθετεί την «κάλυψή» του και συνεχίζει τις έρευνες. Aπό την αρχή, βέβαια, ο Eνγκστρομ, έδειχνε σημεία ψυχικής κρίσης, τώρα κινείται με ένα παράξενο αυτοματισμό. Δεν μπορεί πια να κοιμηθεί μέσα στις φωτεινές νύχτες, βλέπει «εφιάλτες», αναζητεί τον «δολοφόνο», περισσότερο ψάχνοντας τον ψυχισμό του και τις αναλογίες τους. O Στέλαν Σκάρσγκαρντ («Δαμάζοντας τα κύματα») «σκοτεινιάζει» αποτελεσματικά τη μορφή του ήρω
a.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου