Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Ο Τελευταίος Βασιλιάς της Σκοτίας/ The Last King of Scotland (2006)του Kevin McDonald


ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΕΔΩ
ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΕΔΩ
 Κριτική ανάλυση του Δημήτρη Παπασπύρου
Ο κινηματογράφος είναι η τέχνη της εξαπάτησης. Έχουμε πολλά τεκμήρια στη διαθεσή μας προκειμένου να στηρίξουμε αυτήν την πεποίθηση: π.χ. "F for Fake" του Orson Welles, επίσης σχεδόν όλη η φιλμογραφία του Alfred Hitchcock, ο οποίος παίζει αλύπητα με τους θεατές του. Εδώ που τα λέμε και οι θεατές απολαμβάνουν τη διαδικασία της εξαπάτησης: θυμάστε πόσο λατρέψαμε το "The Usual Suspects"; Μάλλον οι Βρεττανοί λατρεύουν την εξαπάτηση στο σινεμά, βλέπετε Βρεττανός είναι και ο Kevin McDonald, σκηνοθέτης της ταινίας "The Last King of Scotland". Και πού είναι η εξαπάτηση; η ταινία δείχνει να αναφέρεται βιογραφικά στον Idi Amin, τον αδίστακτο δικτάτορα της Ουγκάντα στη δεκαετία του 1970.
Κι όμως: το θέμα δεν είναι ο Idi Amin, η ταινία έχει ως θέμα την ανθρώπινη αφέλεια, που συχνά επεκτείνεται στα ταραχώδη νερά της βλακείας. Ο πραγματικός πρωταγωνιστής είναι ο νεαρός σκωτσέζος γιατρός Nicholas Garrigan, τον οποίο παρακολουθούμε από την αρχή της ταινίας να κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο και να παίρνει στο λαιμό του αθώους ανθρώπους ...η ταινία είναι ένα καλό ντοκουμέντο δημοκρατίας και πολιτικής ψυχοπαθολογίας, βασικά όμως είναι ένα δοκίμιο πάνω στον ψυχισμό ενός νέου, αφελούς ανθρώπου που δεν ελέγχει το βάρος των ενέργειών του, που δεν μπορεί να αντιληφθεί τις πολιτικές διαδικασίες, που αντιμετωπίζει το σεξ σαν πλάκα ... και που το πληρώνει πολύ ακριβά! Ίσως γοητεύεται από την εξουσία και την παραμονή δίπλα στον ισχυρότατο δικτάτορα, ίσως παρασύρεται από την αίσθηση ότι ελέγχει και επηρεάζει τον Idi Amin. Η ταινία υμνήθηκε για την ερμηνεία του Forest Whitaker στο ρόλο του δικτάτορα Amin (αγαπημένος ηθοποιός και ικανότατος μεταμορφωσίας, ρίξτε μια ματιά στη φιλμόγραφία του), αλλά θα επίλεγα τον νεαρό σκωτσέζο James McAvoy στο ρόλο του γιατρού Garrigan μιας κι ο ρόλος του εμπεριέχει πολλά στρώματα συναισθηματικών αλλαγών. Για τη σκηνοθεσία δε θα πω κάτι, δε τη βρήκα ούτε καλή ούτε κακή, πρόκειται για ταινία που ακολουθεί το πανίσχυρο θέμα της, πρόκειται κυρίως για ταινία ερμηνειών

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου