Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΤΑ ΤΡΑΓΙΚΑ ΕΙΔΩΛΑ ΤΟΥ ΣΑΡΛΩ



 

Για να χαρακτηρισθεί  ένας δημιουργός ολοκληρωμένος ,πρέπει να μπορεί να έχει  επέμβαση στο σύνολο του έργου σου, από την παραγωγή ως το τελικό μοντάζ .Ο  Τσάρλυ Τσάπλιν ήταν τέτοιος. Έγραψε 87 σενάρια, σκηνοθέτησε 72 φίλμ, έπαιξε σε 86 ταινίες, μοντάρισε 56,έκαμε Soundtrack σε 43,παρήγαγε 37.Κέρδισε ΜΟΝΟΝ ΄Οσκαρ μουσικής («Τα φώτα της ράμπας» 1952) και τιμητικό (1973).Βρετανός ,γεννήθηκε το 1899 πέθανε στα 1977 και μισήθηκε από το αμερικανικό σύστημα ως κομμουνιστής, ενώ συγκλόνισε το κοινό. Ο βασικός του ήρωας ο Σαρλώ ενδυματολογικά εξέφρασε το δισυπόστατο του καπιταλισμού: Με σμόκιν και παπιγιόν από την μέση και πάνω, με άθλια εμφάνιση (τρύπια παπούτσια κ.λ.π.) από την μέση και κάτω. Λάμψη  στην κορυφή, δυστυχία και αθλιότητα  στην βάση της κοινωνίας. Εκκίνησε στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και μετά από 53 χρόνια δημιουργίας σταμάτησε το 1967. Κορυφαίες δημιουργίες του ο συγκλονιστικός «Ο μεγάλος διδάκτωρ» (1940) οι προφητικοί «Μοντέρνοι καιροί»(1936),τα ξεκαρδιστικά αλλά και συγκινητικά «Φώτα της πόλης(1931) ,το σπινθηροβόλο «Τσίρκο»(1928),ο εντυπωσιακός  «Χρυσοθήρας»(1925).Το 1952 γυρίζει το εμβληματικό «Τα φώτα της ράμπας» όπου εμφανίζεται μαζί με τον Μπάστερ Κήτον, συνεχίζει με το  άτονο «΄Ενας βασιλιά στη Νέα Υόρκη»(1957),και κλείνει την μεγαλειώδη φιλμογραφία του με την μετριότατη «Κόμισα του Χόνγκ Κόνγκ »(1967). Όμως με την πάροδο του χρόνου μια ταινία του Τσάπλιν , ο «Κύριος Βερντού» (1947)δικαιωματικά πήρε την σωστή του θέση στην ιστορία του κινηματογράφου .Όπως εγραψε ο Βασίλης Ραφαηλίδης στην θαυμάσια κριτική του : Δεν είναι μόνο «η κατ΄ εξοχήν τραγωδία του αιώνα μας» αλλά η κορυφή του συνόλου του τσαπλινικού έργου.Ο Τσάπλιν υπήρξε σπουδαίος πολιτικός και ψυχαγωγικός δημιουργός διαχρονικός, μοντέρνος με αλήθειες που ακόμα καίνε ,όπως ο αυτές που εκστομίζει ο «Βερντού».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου