Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

Andrei Tarkovsky - Poetic Harmony


              Η ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΡΕΙ ΤΑΡΚΟΦΣΚΙ

“Killers”. Η πρώτη του ταινία που δημιούργησε το 1956, μαζί με τους συμφοιτητές του στο State Institute of Cinematography, Marika Beiku and Aleksandr Gordon. Το φιλμάκι είναι βασισμένο στο διήγημα The Killers του Έρνεστ Χέμινγουεϊ, που 1927.

“There Will be No Leave Today”. Η ταινία του 1959 είναι το δεύτερο φιλμ που δημιούργησε, σε συνεργασία με τον συμφοιτητή του, Aleksandr Gordon. Βασίζεται σε ένα πραγματικό μεταπολεμικό περιστατικό, μιας στρατιωτικής μονάδας που προσπαθεί να σώσει μια μικρή πόλη, απομακρύνοντας τις ενεργές βόμβες. Για πολύ καιρό θεωρούσαν χαμένη την ταινία, αλλά ανακαλύφθηκε ξανά στα μέσα της δεκαετίας του 1990. 
«Το βιολί και ο οδοστρωτήρας» (1960), ένα μεσαίου μήκους -45 λεπτών- φιλμ, που αποτέλεσε την πτυχιακή εργασία του Ταρκόφσκι για την κινηματογραφική σχολή που παρακολουθούσε στη Ρωσία (την θρυλική VGIK).
«Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν» (1962), την οποία ο Ζαν Πολ Σαρτρ έγραψε πως είναι «η ωραιότερη ταινία που έχει δει ποτέ του», αφηγείται την ιστορία του νεαρού ορφανού Ιβάν μέσα από μια σειρά ονείρων και συζητήσεων.
«Αντρέϊ Ρουμπλιόφ» (1968), το κατά πολλούς αριστούργημα του Ταρκόφσκι. Βρισκόμαστε στη Ρωσία του 15ου αιώνα, όπου ο αγιογράφος Θεοφάνης ο Έλληνας επιλέγει ως βοηθό του το μοναχό Αντρέι Ρουμπλιόφ, που έχει διάφορους θεολογικούς προβληματισμούς κι όταν σε μια επιδρομή των Ταρτάρων αναγκάζεται να σκοτώσει, απαρνείται για μεγάλο διάστημα τη ζωγραφική.
«Σολάρις» (1971). Βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Στάνισλαβ Λεμ, το «Solaris» αποτελεί την πρώτη απόπειρα του Ταρκόφσι να ασχοληθεί με το σινεμά του φανταστικού, ακολουθώντας το οδοιπορικό του Κρις Κελβίν, που έχει σταλεί σε αποστολή στον πλανήτη Solaris για να ξεδιαλύνει τα μυστήρια που αναφέρθηκαν από έναν προηγούμενο κοσμοναύτη, τον Μπάρτον.
«Ο Καθρέφτης» (1974). Εκεί ένας άντρας, γύρω στα σαράντα πεθαίνει και θυμάται το παρελθόν του: την παιδική του ηλικία, τη μητέρα του, τον πόλεμο, προσωπικές του στιγμές αλλά και πράγματα που αφηγούνται την ιστορία του ρώσικου έθνους.
«Στάλκερ» (1979), που περιγράφει την πορεία τριών ατόμων μέσα σε ένα φανταστικό τοπίο που ονομάζεται «ζώνη» αναζητώντας ένα σημείο που λένε ότι εκπληρώσει όλες τις επιθυμίες του ανθρώπου.
«Νοσταλγία» (1983). Εδώ, κεντρικός ήρωας είναι ο συγγραφέας Αντρέι Γκορσακόφ που σκοπεύει να γράψει την βιογραφία του Ρώσου συμπατριώτη του και ποιητή Σασνόφσκι, ο οποίος είχε ζήσει τον 18ο αιώνα και αφού έμεινε στην Ιταλία για τρία χρόνια, επιστρέφοντας στην Ρωσία είχε γίνει ράκος και αυτοκτόνησε. Ο Αντρέι για να μπορέσει να καταλάβει τι ήταν αυτό που σημάδεψε την ζωή του Σασνόφσκι, αποφασίζει να επισκεφτεί την Ιταλία, τον τόπο που είχε ζήσει ο Σασνόφσκι.
«Ο Χρόνος του Ταξιδιού» (1983) Πρόκειται για ένα ωριαίο ντοκιμαντέρ, το οποίο εξιστορεί τα ταξίδια του Ταρκόφσκι στην Ιταλία για τα γυρίσματα της «Νοσταλγίας», και για τα οποία συνεργάστηκε στενά με τον σεναριογράφο και συγγραφέα Τονίνο Γκέρα.
«Η Θυσία» (1986), το κύκνειο άσμα του μεγάλου δημιουργό είναι παράλληλα και ένας φόρος τιμής στον Ίνγκμαρ Μπέργκμαν. Ένα αγόρι θα μάθει τη μέρα των γενεθλίων του πως η ανθρωπότητα βρίσκεται προ των πυλών του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου, που διαφαίνεται καταστροφικός.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου