Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

Νοσταλγία/Nostalghia(1983) του Αντρέι Ταρκόφσκι




Nostalghia

Ιταλοσοβιετική ταινία, σκηνοθεσία Αντρέι Ταρκόφσκι με  τους: Όλεγκ ΓιανκόφσκιΝταμιτζιάνα ΤζορντάνοΕρλαντ Γιόζεφσον
Ένας Ρώσος ποιητής, συνοδευόμενος από τη μεταφράστριά του, αναζητά στην Ιταλία τα ίχνη ενός συμπατριώτη του συνθέτη του 18ου αιώνα. Για πρώτη φορά εκτός Σοβιετικής Ένωσης, ο Ταρκόφσκι αναρωτιέται με μπεργκμανικό τρόπο πάνω στα θέματα της εξορίας, του νόστου και της πολιτιστικής παρακμής. Βραβείο σκηνοθεσίας και κριτικών στο Φεστιβάλ Κανών.
Τρεις καλλιτέχνες: Ο Πάβελ, Ρώσος μουσικός του 18ου αιώνα, ο οποίος έζησε για καιρό στην Ιταλία. Κατόπιν ο Αντρέι, συμπατριώτης του ποιητής, ο οποίος 200 χρόνια αργότερα ταξιδεύει ως τη γειτονική μας χώρα αναζητώντας τα ίχνη του. Ο άλλος Αντρέι, τέλος, ο κινηματογραφικός δημιουργός τους, ο οποίος έχει εγκαταλείψει μόνιμα πλέον τη Σοβιετική Ένωση. Είναι η εποχή που μετά το αριστουργηματικό «Στάλκερ» και τα χρόνια προβλήματά του με τη σοβιετική λογοκρισία, ο Αντρέι Ταρκόφσκι ταξιδεύει ως τον ευρωπαϊκό νότο για την πρώτη ταινία της φιλμογραφίας του που είναι γυρισμένη μακριά από την πατρίδα.

Θέματά της, αναπόφευκτα, η εξορία, ο νόστος, η πίστη και το τέλος των πολιτισμικών αξιών, μέσα από ένα βαθιά μεταφυσικό, επηρεασμένο σαφώς από τον Μπέργκμαν υπαρξιακό δράμα. Ο μέγιστος των μεταπολεμικών Σοβιετικών σκηνοθετών είναι σαφές πως νιώθει άβολα μακριά από τις κινηματογραφικές ρίζες του, επιβάλλει όμως το υπνωτιστικό, σαγηνευτικό στιλ του και εντυπωσιάζει με τα υποβλητικά πλάνα του (διαποτισμένα όλα από το υγρό στοιχείο ), τη χρήση του «ρέοντος» ντεκόρ και την απαισιόδοξα ονειρική ατμόσφαιρά του. Βραβείο σκηνοθεσίας και κριτικών στο Φεστιβάλ Κανών του 1983.

 Κριτική απο το "Αθηνόραμα"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου