Τρίτη, 11 Απριλίου 2017

Ακατόνε/Accattone (1961):του Pier Paolo Pasolini

Αποτέλεσμα εικόνας για Accattone (1961)


* Accattone. Ιταλία, 1961. Σκηνοθεσία-σενάριο: Πιερ Πάολο Παζολίνι. Ηθοποιοί: Φράνκο Τσίτι, Φράνκα Πασούτ, Σιλβάνα Κορσίνι, Πάολο Γκουίντι. 120 λεπτά.
****Εντονα ρεαλιστική απεικόνιση της ζωής του λούμπεν προλεταριάτου στη Ρώμη. Μια πρώτη, σημαντική ταινία από έναν πρωτότυπο δημιουργό.


ΚΡΙΤΙΚΗ: ΝΙΝΟΣ ΦΕΝΕΚ ΜΙΚΕΛΙΔΗΣ
Μια ακόμη, ευπρόσδεκτη επανέκδοση, το «Ακατόνε», πρώτη ταινία του Πιέρ Πάολο Παζολίνι, νεορεαλιστική, επηρεασμένη από τη μαρξιστική ιδεολογία του συγγραφέα-σκηνοθέτη της, απεικόνιση της ζωής του λούμπεν προλεταριάτου της Ρώμης. Ο Ακατόνε (πρώτη εμφάνιση του Φράνκο Τσίτι) είναι ένας φτωχός νέος που αντί να εργαστεί προτιμά να βγάζει χρήματα κάνοντας τον νταβατζή για το κορίτσι του, τη Μανταλένα (Σιλβάνα Κορσίνι). Οταν όμως η Μανταλένα φυλακίζεται, ο Ακατόνε μένει χωρίς «δουλειά», ώσπου γνωρίζεται με μια αγνή κοπελίτσα, τη Στέλλα (Φράνκα Παζούτ), την οποία παρ' όλο που ερωτεύεται προσπαθεί να την οδηγήσει στην πορνεία, με τραγικά αποτελέσματα.

Ο Ακατόνε αλλά και τα άλλα πρόσωπα γύρω του, ιδιαίτερα οι δύο γυναίκες, είναι άτομα παγιδευμένα σε μια κοινωνία που τους οδηγεί αναπόφευκτα στο περιθώριο και το έγκλημα, μας λέει ο μαρξιστής Παζολίνι. Παρ' όλες τις προσπάθειές τους να βγουν από το χώρο τους, τελικά η οργανωμένη κοινωνία δεν τους το επιτρέπει -σε κάποιο σημείο ο Ακατόνε προσπαθεί να εργαστεί, για να οδηγηθεί τελικά πίσω στο έγκλημα. Η φτώχεια και η μιζέρια τούς οδηγούν σε απελπισμένες λύσεις. Ο Παζολίνι γύρισε την ταινία στους χώρους όπου εκτυλίσσεται η ιστορία του -κατά τραγική ειρωνεία 14 χρόνια αργότερα θα δολοφονηθεί στα ίδια μέρη- χρησιμοποιώντας άγνωστους, βασικά ερασιτέχνες ηθοποιούς. Την εποχή της, η ωμή, συχνά αποκρουστική, με μελανά χρώματα εικόνα της ζωής του υποπρολεταριάτου που έδωσε ξεσήκωσε κύματα διαμαρτυρίας, στην εποχή της, ιδιαίτερα στο χώρο της άκρας δεξιάς με επεισόδια στις αίθουσες που πρόβαλλαν την ταινία. Σήμερα πάντως η ταινία παραμένει όχι μόνο ένα έντιμο ντοκουμέντο πάνω σε μια αδικημένη μερίδα ανθρώπων αλλά και μια ταινία που επέβαλε το σκηνοθέτη της ως έναν πρωτότυπο και σημαντικό δημιουργό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου