Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

Διχασμένο κορμί/Body Double(1984) του Mπράιαν Ντε Πάλμα

Με δυνατό σασπένς και έντονες αναφορές στις ταινίες του Χίτσκοκ («Δεσμώτης του ιλίγγου» και «Σιωπηλός μάρτυς»), ο ταλαντούχος σκηνοθέτης καταφέρνει να φτιάξει ένα αξέχαστο θρίλερ, με μοναδική ατμόσφαιρα, υποβλητική μουσική, εναλλαγές φωτισμού-χρωμάτων και έντονα γκρο-πλάν


Το Διχασμένο κορμί είναι χτισμένο, όπως κι ο Αυτόπτης μάρτυς του Χίτσκοκ, πάνω στον ηδονοβλεπτικό μηχανισμό, που είναι η βάση της σχέσης θεατή-ταινίας, επεξεργασμένο μέχρι τις τελευταίες λεπτομέρειες και ντυμένο με έντονες, θεαματικές κι εκθαμβωτικές εικόνες. Ο Ντε Πάλμα συνδέει τον ηδονοβλεπτικό πόθο του ήρωα με ένα γενικότερο κλίμα έντονου ερωτισμού, που περιλαμβάνει την επιδειξιομανία, το φετιχισμό, τον πορνογραφικό κινηματογράφο και τα ερωτικά φορτισμένα ροκ βιντεοκλίπ (σκηνοθετεί καταπληκτικά, μέσα στο φιλμ, ένα βιντεοκλίπ των Frankie goes to Hollywood, το οποίο περιγράφει την πρώτη σκηνή πορνό που γυρίζει ως ηθοποιός ο ήρωας). Το κεντρικό πρόσωπο της περίπλοκης φιξιόν, ο Τζέικ (Γκρεγκ Ουάσον), είναι ένας απολυμένος ηθοποιός, που μένει προσωρινά σε μια δανεική, υπερυψωμένη βίλα κοντά στο Χόλιγουντ. Παρακολουθεί με κυάλια μια γυναίκα που μένει κάπου μακριά, απέναντί του, και κάθε βράδυ κάνει ένα μοναχικό στριπτίζ στο σαλόνι της, την οποία τελικά φλερτάρει και ερωτεύεται. Ένα βράδυ, από μακριά, γίνεται μάρτυρας του φόνου της. Όμως το όλο σκηνικό είναι στημένο, αργότερα καταλαβαίνουμε ότι τον τοποθέτησε σ’αυτή τη βίλα ο φονιάς σύζυγος της πλούσιας δολοφονημένης, για να παίξει το ρόλο του παραπλανημένου μάρτυρα. Ο Ντε Πάλμα αντιστρέφει το ρόλο του ήρωα (Τζέιμς Στιούαρτ) του Αυτόπτη μάρτυρα, κάνοντας τον Τζέικ, αρχικά, αφελές θύμα (κάτι που θυμίζει τον ήρωα του North by Northwest). Του προσθέτει επίσης τη νεύρωση της κλειστοφοβίας, αντί της υψοφοβίας που παθαίνει ο Στιούαρτ στο Vertigo, άλλη ταινία του Χίτσκοκ που τον επηρέασε στο θέμα του σωσία, του αναδιπλασιασμού, του αντικαθρεπτισμού των ηρώων. Όπως και στο Vertigo, η ηρωίδα έχει σωσία, μία αντικαταστάτρια: Καταρχάς είναι η σύζυγος, κατόπιν, όμως, είναι η πορνοστάρ Χόλι, που την αντικαθιστά κάνοντας το ερεθιστικό στριπτίζ στη θέση της, το οποίο τραβά την προσοχή του Τζέικ και τον διεγείρει. Μα κι ο Τζέικ παίζει πολλούς ρόλους: Στην αρχή τον βλέπουμε στο γύρισμα ενός φιλμ, στο ρόλο του βρυκόλακα, ύστερα ως τον μισοαποτυχημένο ηθοποιό Τζέικ· κατόπιν παριστάνει τον ηθοποιό του πορνογραφικού σινεμά. Αυτός που, επίσης, έχει πολλά πρόσωπα, είναι ο σύζυγος: Παριστάνει τον συνάδελφο του Τζέικ και, κατόπιν, τον ινδιάνο φονιά της συζύγου, για να μπερδέψει τον αυτόπτη μάρτυρα, την αστυνομία και τους …θεατές!
Οι κριτικοί του μπορούν να πουν πως ο Brian De Palma πέρασε τη ζωή του στο καρτουνίστικο σκιαγράφημα του Άλφρεντ Χίτσκοκ, αλλά ο σκηνοθέτης ήρθε περισσότερο κοντά στο έργο του κινηματογραφικού του ειδώλου με το Body Double - ένα επαναδιατυπωμένο, σέξι Rear Window με πρωταγωνίστρια τη νέα Melanie Griffith. Με την κλειστοφοβία να αντικαθιστά το σπασμένο πόδι ως η θλίψη που εξουδετερώνει τον ήρωα και τη σεξουαλική επιθυμία να παίρνει τη θέση της νοσηρής περιέργειας, είναι μια ορμητική και τολμηρή εκδοχή ενός από τα πιο διάσημα έργα του Χίτσκοκ. Το αριστούργημα του Χιτς γνώριζε πως το λίγο είναι και το περισσότερο, αλλά ο De Palma πήρε την έννοια της ηδονοβλεψίας σε νέα, παραληρηματικά ύψη.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου