Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017

Σιωπή/Silence (2016) του Μάρτιν Σκορσέζε.

Αποτέλεσμα εικόνας
**** 1/2 – Σιωπή
Silence. ΗΠΑ,2016. Σκηνοθεσία: Μάρτιν Σκορσέζε. Σενάριο: Τζέι Κοκς, Μάρτιν Σκορσέζε. Ηθοποιοί: Άντριου Γκάρφιλντ, Άνταμ Ντράιβερ, Τατανόμπου Ασάνο, Λιάμ Νίσον, Κιάραν Χάιντς, Γιοσούκε Κουμποζούκα, Ισέι Ογκάντα. 161′

Η δοκιμασία της πίστης και η σιωπή του θεού είναι τα βασικά θέματα της επικής αυτής, συγκλονιστικής ταινίας του Μάρτιν Σκορσέζε, της πιο προσωπικής, ίσως, ταινίας του. Μια δοκιμασία που βάζει τον ήρωα της ταινίας, βασισμένης στο γνωστό (μεταφρασμένο και στα ελληνικά) ομότιτλο, γραμμένο το 1966, μυθιστόρημα του Καθολικού, Ιάπωνα συγγραφέα, Σουσάκο Έντο, αντιμέτωπο με τη φεουδαρχική Ιαπωνία, που χρησιμοποιεί τα πιο φρικτά και βάρβαρα βασανιστήρια για να τον αναγκάσει να υποκύψει και να απαρνηθεί την πίστη του.

Η ιστορία ξεκινά με δυο Ιησουίτες Πορτογάλους ιεραπόστολους, τον πατέρα Ροντρίγκες (Άντριου Γκάρφιλντ) και τον πατέρα Γκαρούπε (Άνταμ Ντράιβερ, ο αντι-ήρωας της ταινίας του Τζάρμους) να αποφασίζουν να ταξιδέψουν στην Ιαπωνία του 17ου αιώνα, εποχή που ο καθολικισμός ήταν υπό διωγμό, για να ανακαλύψουν αν η διάδοση πως ο μέντοράς τους, ο πατήρ Φερέιρα (Λίαμ Νίσον), που είχε πάει στην Ιαπωνία για να μεταδώσει τη καθολική πίστη, είχε αποστατήσει και ασπαστεί την ιαπωνική πίστη.
Ενδιάμεσα, μέσα από διάφορα φλας-μπακ, βλέπουμε τον Φερέιρα, σε εικόνες που μοιάζουν να βγήκαν από το «Ταξίδι στο σκότος» του Τζόζεφ Κόνραντ, να αναγκάζεται από τον Ιάπωνα ιεροεξεταστή να παρακολουθεί τα φρικτά, απάνθρωπα βασανιστήρια (κάψιμο του σώματος με καυτό νερό από πηγές, αργός, βασανιστικός θάνατος, με τους χριστιανούς κρεμασμένους ανάποδα, με το κεφάλι σε μια σκοτεινή τρύπα και το αίμα να στάζει αργά από ένα σκίσιμο στο λαιμό, αργό πνίξιμο από την παλίρροια, ενώ είναι δεμένοι σε σταυρούς τοποθετημένους στην άκρη της θάλασσας, αποκεφαλισμούς), βασανιστήρια που θυμίζουν εκείνα στα οποία υποβάλλουν σήμερα τα θύματα τους οι φανατικοί του ISIS, και στα οποία υπόκεινταν οι Ιάπωνες καθολικοί χριστιανοί, σε μια περίοδο άγριου διωγμού, ώστε να αναγκαστούν να απαρνηθούν τη θρησκεία τους, πατώντας συμβολικά σε μια πλάκα με το πρόσωπο του Ιησού.
Ο ίδιος ιεροεξεταστής (ένας εξαιρετικός Ισέι Ογκάντα) θα αναγκάσει τον Ροντρίγκεζ να παρακολουθήσει παρόμοια βασανιστήρια, στην προσπάθειά του να τον πείσει να απαρνηθεί τη θρησκεία του. Οι επικλήσεις του Ροντρίγκεζ στο θεό, αναζητώντας απαντήσεις στα ερωτήματά του, θα αντιμετωπιστούν με απόλυτη σιωπή. Μια σιωπή που παίρνει μιαν άλλη διάσταση όταν ο Κιτσιζίρο (άλλη εξαιρετική ερμηνεία από τον Τατανόμπου Ασάνο) ο αποστάτης χριστιανός Ιάπωνας οδηγός των δυο ιεραποστόλων στην Ιαπωνία (η πρώτη του εμφάνιση, μεθυσμένου, αφημένου στη γωνία ενός άθλιου πανδοχείου, μου θύμισε τον Τοσίρο Μιφούνε στους «7 σαμουράι» του Κουροσάβα), ο Ιούδας της ταινίας, όπως ακριβώς και ο Ιούδας στον «Τελευταίο πειρασμό», την άλλη ταινία του Σκορσέζε που καταπιάνεται με το θέμα της πίστης, είναι ο μοχλός που, κάθε φορά όταν αυτός μετανοεί και απαρνείται στη συνέχεια για πολλοστή φορά το Χριστό, σπρώχνει τον Ροντρίγκεζ στα άκρα, αναγκάζοντάς τον να αντιμετωπίσει του εφιάλτες και τις φαντασιώσεις του.

Φαντασιώσεις που τον κάνουν να πιστεύει πως οι δοκιμασίες του είναι ακριβώς παρόμοιες με εκείνες του Χριστού (όταν περιφέρεται δεμένος σε άλογο στους δρόμους, με τους Ιάπωνες να τον λιθοβολούν, όπως ο Χριστός, ενώ, σε μια στιγμή που κοιτάζει το πρόσωπό του στο νερό, εκείνο μετατρέπεται στο ίδιο πρόσωπο με την εικόνα του Χριστού που κουβαλούσε στο μυαλό του από τα εφηβικά του χρόνια), μεγαλώνοντας έτσι το μαρτύριό του αλλά και τις αμφιβολίες του – η μόνη παρουσία του θεού είναι ίσως στη σκηνή εκείνη που η κάμερα, στο πρώτο μέρος της ταινίας, παρακολουθεί από πολύ ψηλά, τους δυο ιεραπόστολους με τον γηραιό μέντορά τους, να προχωρούν σε ένα άδειο, απέραντο χώρο, πριν ξεκινήσουν για το βασανιστικό τους ταξίδι. Με αποτέλεσμα, τόσο για τον Ροντρίγκεζ, όσο και για τον Σκορσέζε, η σιωπή του θεού (ή του ίδιου του Ροντρίγκεζ, που πιστεύει πως συνομιλεί με το θεό) να αποκτά ένα ξεχωριστό βάρος, με τον Ροντρίγκεζ να αναγκάζεται τελικά, στην εξαιρετική, καθοριστική στην εξέλιξη της ιστορίας, συζήτηση ανάμεσα σ´ αυτόν και τον Φερέιρα, να αντιμετωπίσει τις θρησκευτικές και πολιτιστικές του πεποιθήσεις και να δώσει, στον ορισμό της πίστης και της προδοσίας, μιαν άλλη, μεγαλύτερη, πιο σύγχρονη, και πιο ανθρώπινη έννοια.
 http://vidto.me/vwbp5dds154x.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου