Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

Το Τραγούδι του Δρόμου /Pather Panchali(1955) του Satyajit Ray


 https://images-na.ssl-images-amazon.com/images/M/MV5BMjA0Njg1OTg0Nl5BMl5BanBnXkFtZTgwNzQ2MzkwNzE@._V1_UY268_CR4,0,182,268_AL_.jpg
Ο Σατιαζίτ Ρέι στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο ζωντανεύει ένα χωριό της Βεγγάλης στην αρχή του 20ου αιώνα, με κέντρο μια φτωχική οικογένεια, που αγωνίζεται να επιβιώσει. Καταγράφει την παράδοση αλλά και μια νέα πανανθρώπινη συνείδηση. Οι παλιές συνήθειες, τα ήθη, οι δοξασίες επιζούν σε αρχαϊκή ακινησία, όμως κατά βάθος έχει ξεκινήσει μια κρίσιμη μεταμόρφωση.

Η ταινία παρουσιάζει την αρχή της μαθητείας του μικρού Απου και χαρακτηριστικά, τελειώνει με ένα ταξίδι. Ο Ρέι παντρεύει το νεορεαλισμό με ένα νέο δικό του ρεαλισμό. Η ματιά είναι σχεδόν ντοκιμαντερίστικη όμως ο σκηνοθέτης αρνείται τη δυτική δραματική οργάνωση και αιτιότητα και παρακολουθεί τα συμβάντα, την ατμόσφαιρα, τα βιώματα σε θαρρείς ήσυχη διαδοχή.
Με μια φόρμα ανοιχτή που ενσωματώνει το δράμα με τις ελαφρές σκηνές, την καθολική ανακάλυψη της ζωής και της φύσης από τα παιδιά, σε μια ταινία όπου περισσότερο κι από τη σπαρακτική τραγικότητα της δυστυχίας και των θανάτων, ξεπροβάλλει η αίσθηση για το θαύμα του κόσμου. Γ. Μπ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου