Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

Το παιδί /L'enfant (2005) των Ζαν-Πιερ και Λικ Νταρντέν.


http://1.bp.blogspot.com/-KObMTpEndwo/VEE67ZEcxDI/AAAAAAAACco/PFJI8W-5JQs/s1600/el-ni%C3%B1o-2005.jpg 
ΚΡΙΤΙΚΗ: ΝΙΝΟΣ ΦΕΝΕΚ ΜΙΚΕΛΙΔΗΣ

* L' enfant. Βέλγιο/Γαλλία, 2005. Σκηνοθεσία-σενάριο: Ζαν-Πιερ και Λικ Νταρντέν. Ηθοποιοί: Ζερεμί Ρενιέ, Ντέμπορα Φρανσουά, Ζερεμί Σεγκάρ. 100 λεπτά.

**** Ενας περιθωριακός νέος αποφασίζει να πουλήσει το νεογέννητο μωρό της φιλενάδας του κι έρχεται σε σύγκρουση μαζί της και στη συνέχεια με ένα κύκλωμα παράνομης υιοθεσίας, σε μια δυνατή, δοσμένη με ευαισθησία και τρυφερότητα, ταινία.

Η νέα, βραβευμένη με το Χρυσό Φοίνικα των Κανών, ταινία των αδερφών Ζαν-Πιερ και Λικ Νταρντέν («Η υπόσχεση», «Ροζέτα», «Ο γιος») μου θύμισε, όπως έγραφα και από τις Κάνες, τόσο τον κινηματογράφο του Ρομπέρ Μπρεσόν όσο κι εκείνον του Παζολίνι: του Μπρεσόν χάρη στο απλό, απέριττο στιλ του και του Παζολίνι χάρη στο θέμα του αλλά και τα πρόσωπά του, ιδιαίτερα εκείνο του πρωταγωνιστή του, του νεαρού περιθωριακού μικροαπατεώνα. Η ιστορία στρέφεται γύρω από ένα νεαρό ζευγάρι: τη 18χρονη Σόνια, που μόλις αποφυλακίζεται με το εννιά ημερών μωρό της, και τον 20χρονο κλέφτη Μπρούνο, που ζει πουλώντας αντικείμενα που κλέβει μαζί με μια ομάδα από μαθητές σχολείου. Κάποια στιγμή, για να μπορέσει να συνεχίσει την κάπως πολυτελή ζωή στην οποία έχει συνηθίσει, ο Μπρούνο αποφασίζει να πουλήσει το μωρό της Σόνιας σε ένα κύκλωμα παράνομης υιοθεσίας που θα τον φέρει αντιμέτωπο αρχικά με τη Σόνια και στη συνέχεια με τη συμμορία του κυκλώματος και την αστυνομία.
Εκείνο που ενδιαφέρει βασικά τους Νταρντέν είναι η σκιαγράφηση των δύο χαρακτήρων, του Μπρούνο και της Σόνιας. Χαρακτήρες που αλλάζουν σταδιακά μέσα από τις διάφορες καταστάσεις αναγκάζοντάς τους να αντιμετωπίσουν μετωπικά τα προβλήματά τους -το «παιδί» της ταινίας δεν περιορίζεται μόνο στο μωρό αλλά επεκτείνεται και στον ίδιο τον Μπρούνο. Με μια ευκίνητη, στο χέρι, κάμερα, με μικρό συνεργείο και λίγους ηθοποιούς, μ' ένα στιλ λιτό, ρεαλιστικό (δεν πρέπει να ξεχνάμε πως είχαν ξεκινήσει την καριέρα τους στο χώρο του ντοκιμαντέρ), με εικόνες όμορφες, που συχνά στηρίζονται στο φυσικό φως για τις εξαιρετικές συνθέσεις τους (η μελετημένη, με ακρίβεια, φωτογραφία είναι του Αλέν Μαρκοέν), οι Νταρντέν προχωρούν με σιγουριά και μεθοδικότητα για να δημιουργήσουν την κλειστοφοβική ατμόσφαιρα στην οποία κινούνται τα πρόσωπά τους και να καταλήξουν στο εξαιρετικό, δοσμένο με σασπένς, ταυτόχρονα συγκινητικό, φινάλε τους. Στις αρετές της ταινίας και οι ερμηνείες των δυο νεαρών πρωταγωνιστών της: του Ζερεμί Ρενιέ και της Ντέμπορα Φρανσουά.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 27/10/2005


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου