Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

Ο Νονός, Μέρος 3ο /The Godfather: Part III (1990) του Francis Ford Coppola

The Godfather: Part III (1990) Tainies Online Greeks Subs Oi Liwmenoi


Στην τελευταία πράξη της επικής τριλογίας των Κορλεόνε ο Αλ Πατσίνο ενσαρκώνει τον θρυλικό πατριάρχη Μάικλ Κορλεόνε. Διανύοντας την εξηκοστή δεκαετία της ζωής του, ο Μάικλ κατακλύζεται από ενοχές για πράξεις του παρελθόντος και προσπαθεί να επανεντάξει την πανίσχυρη πια οικογένειά του στην κοινωνία με ένα καθόλα νόμιμο πρόσωπο. Εξερευνώντας μοναδικά και σε βάθος τα θέματα της εξουσίας, της παράδοσης, της εκδίκησης, και της αγάπης, ο Φράνσις Φορντ Κόπολα σκηνοθετεί τους Αλ Πατσίνο, Άντι Γκαρσία, Νταϊάν Κίτον, και ένα καστ εξαιρετικών ηθοποιών, σε μια αριστουργηματική ταινία που διεκδίκησε επτά βραβεία Όσκαρ το 1990, ανάμεσά τους και αυτό της Καλύτερης Ταινίας.

Είκοσι χρόνια μετά τη δολοφονία του αδερφού του Fredo, το 1979 βρίσκει τoν Michael Corleone (Al Pacino) γερασμένο και αδύναμο να βαδίζει με τη βοήθεια μπαστουνιού. Με την κληρονομιά της αυτοκρατορίας του πατέρα του Βίτο στα χέρια μα και σε ηλικία πλέον 60 χρονών, ατενίζει το μέλλον με σκεπτικισμό. Η αίσθηση της αιώνιας ζωής μέσα από την παντοδυναμία του οργανωμένου εγκλήματος έχει χαθεί, και έτσι η εξασφάλιση ενός μέλλοντος για τα παιδιά του γίνεται το πρωταρχικό του μέλημα. Η περιουσία της Οικογένειας έχει νομιμοποιηθεί, οι επιχειρήσεις της πλέον δραστηριοποιούνται σε τομείς του χρηματιστηρίου και των τραπεζών, απεξαρτημένες από τον κόσμο της διαφθοράς. Ο ίδιος ο Michael όμως δεν μπορεί να αποκόψει τους δεσμούς που τον συνδέουν με το παρελθόν. Οι επιταγές της νέμεσης και των ενοχών θα ραγίσουν τη συνοχή της οικογένειάς του, αναγκάζοντάς τον να αμφιταλαντεύεται ανάμεσα σε δύο αντιμαχόμενες νοοτροπίες: Αυτή της αγαθής και ήπιας κόρης του Mary (Sofia Coppola) την οποία προορίζει ως κληρονόμο της περιουσία του και του θερμόαιμου άντρα της και γιου του Sonny, Vincent (Andy Garcia) που βλέπει τη βία ως το μόνο μέσο καταπολέμησης των εχθρών της Οικογένειας. Ο γιος του, Anthony (Franc D`Ambrosio), αρνείται να ασχοληθεί με τις οικογενειακές επιχειρήσεις προτιμώντας μια καριέρα τραγουδιστή όπερας, έχοντας πολύτιμο σύμμαχο στο πλευρό του τη μητέρα του Kay (Diane Keaton).

Οι διαπροσωπικές αυτές εντάσεις πλαισιωμένες από έναν ιστό δολοπλοκιών, βίας και προδοσίας, φέρνουν το τρίτο και τελευταίο μέρος της εποποιίας του Francis Ford Coppola κοντά στο πνεύμα των προπατόρων του. Η ολοκλήρωση όμως αυτής της πορείας γενεών, παρά το επιτυχημένο κλείσιμο που προσφέρει στη μυθολογία της δυναστείας των Corleone, δεν μπορεί να σταθεί ισάξιος ακόλουθος των πρώτων δύο τμημάτων της. Αν και οι στιγμές δραματουργικής έντασης και εξαιρετικής συναισθηματικής δύναμης δεν απουσιάζουν, η ιστορία δεν παρουσιάζει την ανάλογη συνοχή, με τις συχνά ανούσιες αναφορές να δυσχεραίνουν την ομαλή ροή. Κυρίως δε, το σενάριο δεν έχει να προσφέρει κάτι διαφορετικό, κάποιο στοιχείο που να μοιάζει ικανό να ανατρέψει τα δεδομένα και να προσφέρει νέο ενδιαφέρον στο μύθο: Η πορεία του μεταβαίνει σχεδόν ομαλά προς το τελείωμα ως άρρηκτα συνυφασμένη συνέχεια του δεύτερου Νονού, χωρίς να εξερευνά νέα αφηγηματικά εδάφη. Η παρουσία νέων προσώπων (όπως αυτό του Franc D`Ambrosio) δεν συμβάλλουν στην μεταβολή αυτού του σκηνικού, όσο και αν οι διαπροσωπικές εντάσεις είναι εκείνες που σηκώνουν το βάρος του ενδιαφέροντος του φιλμ. Για ακόμη μια φορά ο Pacino προσφέρει μια συγκλονιστική ερμηνεία μέσα από μια διαρκή εσωτερική πάλη με τις αμφιβολίες, τις τύψεις και το καθήκον του απέναντι στο ύψιστο γι αυτόν αγαθό της οικογένειας. «Θα έλιωνα στην Κόλαση για να σε κρατήσω ασφαλή» λέει στην κόρη του Mary, σε μια προφητική σκηνή έντονης συναισθηματικής φόρτισης. Παρά τις εξαίρετες ερμηνείες του καστ ωστόσο –με μοναδική μελανή εξαίρεση αυτή της Sofia Coppola που αν και συμπαθέστατη δεν διαθέτει την ερμηνευτική δυναμική για μια ταινία της εμβέλειας ενός Νονού-, η συμβατικότητα και η αναίτια πολυπλοκότητα του σεναρίου δεν μπορούν να υπερκαλυφθούν. Η μαεστρία της σκηνοθετικής αντίληψης του Coppola οδηγεί το φιλμ σε σποραδικές καλλιτεχνικές εξάρσεις, που όμως δεν αρκούν ώστε να φέρουν τον τελευταίο Νονο σε αριστουργηματικά επίπεδα, όσο και αν αυτός ακολουθεί πιστά το πνεύμα των δύο προγόνων του. Δικαιολογημένα, έγινε το μόνο μέρος της τριλογίας που δεν απέσπασε το Όσκαρ καλύτερης ταινίας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου