Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Ο εμποράκος/Forushande/The Salesman (2016) του Ασγκάρ Φαραντί.




 

Του Νίνου Φένεκ Μικελίδη
**** Ο εμποράκος
Forushande/The Salesman. Ιράν, 2016. Σκηνοθεσία-σενάριο: Ασγκάρ Φαρχάντι. Ηθοποιοί: Σαχάμπ Χοσεϊνί, Ταρανέχ Αλιντούστι, Μπαμπάκ Καρίμι. 125’

Με την ταινία του «Ο εμποράκος» (βραβεία καλύτερου σεναρίου και ανδρικής ερμηνείας στις Κάνες) ο διάσημος Ιρανός σκηνοθέτης Ασκάρ Φαρχάντι, δημιουργός και άλλων σημαντικών βραβευμένων ταινιών («Ένας χωρισμός», Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας, «Το παρελθόν», βραβείο γυναικείας ερμηνείας στις Κάνες) επιστρέφει στα γνωστά του θέματα: προσωπικά και άλλα προβλήματα που απασχολούν το άτομο (στη συγκεκριμένη περίπτωση η εκδίκηση και τα επακόλουθά της) και που τον φέρνουν αντιμέτωπο όχι μόνο με την κοινωνία στην οποία ζει αλλά και με τον ίδιο εαυτό του.

Με ένα νεορεαλιστικό (συχνά νατουραλιστικό) στιλ που κυριαρχεί σε ολόκληρο το έργο του, ο Φαρχάντι παρακολουθεί έναν ηθοποιό και τη γυναίκα του που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν το ξαφνικά ετοιμόρροπο διαμέρισμά τους (ενώ ετοιμάζουν το θεατρικό ανέβασμα του «Θανάτου του εμποράκου» του Άρθουρ Μίλερ) και μετακομίζουν στο διαμέρισμα που τους προσφέρει ένας συνάδελφος, διαμέρισμα το οποίο μόλις έχει εγκαταλείψει μια μυστηριώδης γυναίκα.
Η απρόσμενη επίθεση και ο βιασμός της γυναίκας του από έναν άγνωστο, που φαίνεται να έχει κάποια σχέση με τη μυστηριώδη πρώην ένοικο, μετατρέπει τον μέχρι τότε λογικό σύζυγο σε άνθρωπο εκδικητικό που αρχίζει με μανία να ψάχνει τον δράστη.
Πέρα από την απλή, διεξοδική και σε βάθος, ρεαλιστική, σχεδόν ντοκιμαντεριστική, καταγραφή των καθημερινών ασχολιών του ζευγαριού (το ξαφνικό ρήγμα στην πολυκατοικία όπου ζουν και η μετακόμιση τους σε ένα άλλο διαμέρισμα στο οποίο πριν έμενε, όπως θα ανακαλύψουν αργότερα, μια πόρνη, οι πρόβες για το ανέβασμα του έργου του Άρθουρ Μίλερ, «Ο θάνατος του εμποράκου» και στη συνέχεια το ανέβασμά του), ο Φαρχάντι ακολουθεί αρχικά μια ήρεμη αφήγηση, τοποθετώντας τα πρόσωπα και τα γεγονότα σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον, με τη γυναίκα, ύστερα από την τραυματική εμπειρία της να φοβάται πως το επεισόδιο θα την εκθέσει και θα την ντροπιάσει, με αποτέλεσμα να αποφεύγει να αποκαλύψει στον σύζυγο τι ακριβώς συνέβη, ζητώντας του να μην το αναφέρει σε κανένα στο θέατρο, ούτε να καταφύγει στην αστυνομία.
Στη συνέχεια στρέφεται στο στιλ του θρίλερ για να καλύψει την έρευνα του πρωταγωνιστή του (ένας εξαιρετικός Σαχάμπ Χοσεϊνί), στη μεσοαστική κοινωνία της Τεχεράνης που δεν απέχει και πολύ από εκείνη της Νέας Υόρκης της εποχής του «Θανάτου του εμποράκου» του Μίλερ, έρευνα που θα τον οδηγήσει σε μια απρόσμενη αποκάλυψη και θα δείξει την αληθινή εσωτερική δύναμη της γυναίκας του.
Η έρευνα βέβαια δεν είναι παρά η δικαιολογία για τον σκηνοθέτη να αναδείξει τα διάφορα κοινωνικά, πολιτικά, θρησκευτικά αλλά και προσωπικά προβλήματα των προσώπων του, μαζί και εκείνα της γυναίκας (θέμα που συναντάμε και στις άλλες ταινίες του) σε μια ανδροκρατούμενη, καταπιεστική κοινωνία, και να καταγράψει τα συναισθήματα και τη συχνά οδυνηρή πορεία του ζευγαριού που αγωνίζεται μέσα από το θέατρο για ένα είδος λύτρωσης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου