Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

Ο Νονός "The Godfather" (1972) του Francis Ford Coppola

https://i1.wp.com/liomenoi.com/wp-content/uploads/2016/12/dobfYG3h98G0ScwcYC7VSD17310.jpg?fit=350%2C501&ssl=1


Συχνά αναφερόμενη ως μια από τις καλύτερες αμερικανικές ταινίες που έχουν γυριστεί ποτέ, η οικογενειακή αυτή saga του Francis Ford Coppola αποτελεί μια από τις σταθερές αξίες του κινηματογράφου και έχει μιμηθεί, μνημονευτεί, ακόμη και σατιριστεί όσο λίγες άλλες. Είναι το γκανγκστερικό μελόδραμα που ενηλικιώνεται, πραγματικά λυπητερό και πραγματικά συναρπαστικό, χωρίς την επίπλαστη ευλάβεια των αντίστοιχων ταινιών που γυρίστηκαν δεκαετίες πριν, οι οποίες μας τρόμαζαν και ταυτόχρονα έμοιαζαν να μας λένε ότι μια ζωή στην παρανομία δεν τιμωρείται. Στον «Νονό», η τιμωρία που βρίσκει την οικογένεια Corleone δεν περιορίζεται στις ενέδρες που στήνουν οι εχθροί τους στους δρόμους ή στις δολοφονίες σε σκοτεινά σοκάκια, αλλά περιλαμβάνει και καταδίκες εξοστρακισμού σε φρικτό, αστικό εγκλεισμό, σε ένα τοπίο χρήματος και ισχύος - όχι όμως ισχύος πολιτικής ή κοινωνικής, ούτε και μεγαλύτερης δόξας από αυτήν που μπορεί να αγοράσει μερικά πολυτελή σπίτια και γρήγορα αυτοκίνητα.

Ένα βασικό στοιχείο του μυθιστορήματος του Mario Puzo, πάνω στο οποίο βασίζεται η ταινία, είναι ο παραλληλισμός της ιστορίας της οικογένειας Corleone με αυτή των βαρόνων του πετρελαίου, της ξυλείας και των σιδηροδρόμων της Αμερικής του 19ου αιώνα. Στη διάρκεια των δέκα ετών συγκρούσεων μεταξύ των συμμοριών της Μαφίας (1945-1955) που διηγείται η ταινία, οι Corleone σκαρφαλώνουν στην πραγματικότητα, αργά και προσεκτικά, προς την κοινωνική και οικονομική καταξίωση. Για αυτούς, η γη της επαγγελίας είναι μια Αμερική άσχημη και απειλητική, όπου οποιοσδήποτε μη-Ιταλός θεωρείται εν δυνάμει εχθρός. Η σκηνοθεσία του Coppola καταφέρνει να αποτυπώσει ακριβώς αυτή την αίσθηση του απόμακρου: ο «Νονός» μοιάζει να διαδραματίζεται μέσα σ’ ένα τεράστιο, ομιχλώδη θόλο μέσα από τον οποίο οι Corleone δε βλέπουν τον πραγματικό κόσμο παρά μόνο αμυδρά. Έτσι, σε μια κρίσιμη συνάντηση των οικογενειών της Μαφίας, όπου διακυβεύεται η απόφαση του να μπουν στο παιχνίδι των σκληρών ναρκωτικών, ένας από τους παλιούς νονούς λέει, ψηφίζοντας υπέρ, πως θα κρατήσει το εμπόριο περιορισμένο στους μαύρους, εξηγώντας: «οι μαύροι είναι ζώα, ούτως ή άλλως». Αυτά τα σκληρά λόγια φαντάζουν ακόμη πιο τρομακτικά, καθώς μέσα στην απομόνωσή της, η οικογένεια χαρακτηρίζεται από μια ισχυρή, και ορισμένες φορές ανεξήγητη, αίσθηση τιμής και αφοσίωσης.
Η ταινία σημαδεύεται από αξιομνημόνευτες ερμηνείες: του Marlon Brando στο ρόλο του Vito Corleone, πατριάρχη της μαφιόζικης οικογένειας, του Al Pacino στο ρόλο του επαναστάτη γιου ο οποίος απορρίπτει την οικογενειακή ΑεπιχείρησηΑ κι όμως στο τέλος γίνεται ο ίδιος ο φύλακας και συνεχιστής του ονείρου του πατέρα του, του Robert Duvall, του James Caan, του John Cazale - όλοι τους σκοτεινοί, μοιραίοι χαρακτήρες, τη μια στιγμή τόσο ανθρώπινοι και συγκινητικοί, την επόμενη αδίστακτοι, ανάλγητοι και ικανοί να τινάξουν στον αέρα τα μυαλά ενός αντιπάλου. It's not personal, it's business.

http://redvid.ga/embed.php?id=585e66f90141f

http://hdvid.tv/cuagsy87kh14.html

http://www.flashx.tv/g793tg0guwxx.h...

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου