Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

Διακοπές στη Ρώμη/Roman Holiday (1953) του William Wyler




Μια νεαρή και όμορφη πριγκίπισσα (Οντρεϊ Χέπμπορν) αποφασίζει να σπάσει τη ρουτίνα του πρωτοκόλλου που πρέπει να τηρεί κατά γράμμα. Σε μια επίσημη επίσκεψή της στη Ρώμη, το σκάει, και υπό την επήρεια του ηρεμιστικού που της έχουν χορηγήσει προκειμένου να αντέξει το σκληρό πρόγραμμά της, βρίσκεται να κοιμάται σε ένα παγκάκι. 
Εκεί τη συναντά ο νεαρός ανταποκριτής (Γκρέγκορi Πεκ), που μη αναγνωρίζοντας ποια είναι της παραχωρεί το φτωχικό του δωμάτιο για να ξεκουραστεί. Την επόμενη μέρα κι ενώ όλοι ψάχνουν την πριγκίπισσα, το ζευγάρι περνάει μια υπέροχη μέρα ξενάγησης στην αιώνια πόλη.
Μια από τις ωραίοτερες κομεντί που έχουν γυριστεί, η δημιουργία του Γουίλιαμ Γουάιλερ χωρίς να παραδίνεται στο μελό, παγιδεύει με μοναδική χάρη την ομορφιά των πρωταγωνιστών της. 
Η ταινία συνολικά βραβεύτηκε με τρία Όσκαρ – ένα για τα υπέροχα κοστούμια, ένα για την ερμηνεία της Όντρεϊ Χέπμπορν και ένα για το σενάριο που κρύβει ευχάριστες ανατροπές.


ΚΡΙΤΙΚΗ: ΝΙΝΟΣ ΦΕΝΕΚ ΜΙΚΕΛΙΔΗΣ

Σε επανέκδοση, η κλασική ρομαντική κωμωδία, με την Οντρεϊ Χέπμπορν στον ρόλο της νεαρής πριγκίπισσας που αποφασίζει να ζήσει ινκόγκνιτο για ένα 24ωρο στη Ρώμη όπου γνωρίζει κι ερωτεύεται τον δημοσιογράφο Γκρέγκορι Πεκ. 
Με κορμό ένα καλογραμμένο σενάριο, βασισμένο σε μια ιστορία του «μαυροπινακισμένου» συγγραφέα-σεναριογράφου Ντάλτον Τράμπο, ο Γουίλιαμ Γουάιλερ έφτιαξε μια από τις πιο δροσερές, διανθισμένες με χιούμορ, κωμωδίες. Η Χέπμπορν, φρέσκια μετά τον ρόλο της στο «Ζιζί», δίνει, στον βραβευμένο με Οσκαρ αυτό ρόλο της, την απαιτούμενη κομψότητα αλλά και την αθωότητα της νεαρής πριγκίπισσας, «φυλακισμένης» σ' ένα καταπιεστικό πρωτόκολλο, που προσπαθεί, έστω και για λίγο, να ξεφύγει από τον πριγκιπικό κλοιό της και να γνωρίσει τη Ρώμη σαν απλή τουρίστρια.
Ο Γκρέγκορι Πεκ είναι ο Αμερικανός δημοσιογράφος που αναλαμβάνει - χωρίς αρχικά να το γνωρίζει - να διασκεδάσει τη βαριεστημένη από τις κρατικές υποχρεώσεις της πριγκίπισσα και να την ξεναγήσει στις ομορφιές της Ρώμης. Παρ' όλο που η ιστορία, με τα απρόοπτα και τις παρεξηγήσεις, χρειαζόταν τη φινέτσα και το δηκτικό χιούμορ σκηνοθετών, όπως ο Λούμπιτς ή ο Μπίλι Γουάιλντερ, η σκηνοθεσία του Γουάιλερ («Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας») έχει αρκετή ζωντάνια, στο πλαίσιο πάντα της απλής ρομαντικής κωμωδίας, με μια απλή καταγραφή των καταστάσεων αν και κάποιες σκηνές του σήμερα φαίνονται παρατραβηγμένες. Συνολικά, όμως, πρόκειται για μια ευχάριστη, διασκεδαστική κωμωδία που κερδίζει χάρη τόσο στα γυρίσματα στους φυσικούς χώρους της Ρώμης -κάτι το ασυνήθιστο για το τότε Χόλιγουντ- όσο και στις ερμηνείες, από εκείνη της Χέπμπορν και του Πεκ μέχρι την απολαυστική, διανθισμένη με έξυπνο χιούμορ ερμηνεία του Εντι Αλμπερτ, στον ρόλο του φωτογράφου που κατορθώνει να καταγράψει με τον φακό του τις κάθε άλλο παρά πριγκιπικές περιπέτειες της νεαρής πριγκίπισσας.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου