Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

Η απίστευτη ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον /The Curious Case of Benjamin Button(2008) του David Fincher

The Curious Case of Benjamin Button (2008) Tainies Online Greeks Subs Oi Liwmenoi
ΚΡΙΤΙΚΗ: ΝΙΝΟΣ ΦΕΝΕΚ ΜΙΚΕΛΙΔΗΣ

The Strange Case of Benjamin Button. ΗΠΑ, 2008. Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Φίντσερ. Σενάριο: Ερικ Ροθ. Ηθοποιοί: Μπραντ Πιτ, Κέιτ Μπλάνσετ, Τίλντα Σουίντον, Τζούλια Ορμοντ, Ταρατζί Πι Χέντον, Τζάρεντ Χάρις, 166'
**** ½
Η ιστορία ενός άντρα που γεννιέται γέρος και πεθαίνει παιδί, σε μια ρομαντική, φαντεζίστικη, διανθισμένη με μυστήριο, αλλά και με φιλοσοφικές προεκτάσεις, ταινία -θαυμάσιες οι ερμηνείες.
Η περίεργη αυτή ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον, όπως την παρουσιάζει ο σκηνοθέτης Ντέιβιντ Φίντσερ, θα άρεσε σίγουρα στον Μπόρχες όσο και στον Μαρκ Τουέιν. Αφετηρία της ταινίας είναι ένα μικρό, 25 σελίδων, διήγημα του Σκοτ Φιτζέραλντ, γραμμένο το 1920, γύρω από έναν άντρα, στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα, που γερνά αντίστροφα -γεννιέται, δηλαδή, γέρος κι αρχίζει να γίνεται ολοένα και νεότερος, ώσπου γίνεται μωρό και πεθαίνει.
Ο Φίντσερ («Seven», «Fight Club» «Zodiac»), μαζί με τον σεναριογράφο του, Ερικ Ροθ («Φόρεστ Γκαμπ»), ανέπτυξαν την ιστορία, για να φτιάξουν μια ρομαντική, φαντεζίστικη ταινία, προσθέτοντας σ' αυτή διάφορα άλλα στοιχεία, που, πέρα από το μυστήριο γύρω από την εξέλιξη της κατάστασης του Μπέντζαμιν, της δίνουν ενδιαφέρουσες φιλοσοφικές και άλλες προεκτάσεις, καταφέρνοντας, παρά τις 2 ώρες και 46 λεπτά που διαρκεί η ταινία, να κρατήσουν το ενδιαφέρον του θεατή από το πρώτο ώς το τελευταίο πλάνο.
Μέσα από την παράξενη πορεία του Μπέντζαμιν και τις συναντήσεις του, από γέρος όταν γεννιέται μέχρι που «γερνά» για να πεθάνει σε βρεφική ηλικία, με διάφορα, συχνά εκκεντρικά πρόσωπα (η μαύρη Κουίνι που τον μεγαλώνει, ο Κάπτεν Μάικ, που του προσφέρει δουλειά στο πλοίο του, η γυναίκα ενός Βρετανού διπλωμάτη-κατασκόπου με την οποία έχει μια εφήμερη σχέση), ο σκηνοθέτης έφτιαξε ένα είδος εσωτερικού road-movie, με πολλά, εξαιρετικά ενδιαφέροντα θέματα: από το πέρασμα του χρόνου και τη σχέση μας μ' αυτόν και το εφήμερο του έρωτα, μέχρι εκείνο της απώλειας και του θανάτου. Κυριότερο, το πέρασμα του χρόνου, που τονίζεται με τη χρήση του τεράστιου ρολογιού, υπεύθυνου για την αλλαγή στην πορεία της ζωής του Μπέντζαμιν, ρολογιού που βλέπουμε τόσο στην αρχή όσο και στο φινάλε της ταινίας.
Το πέρασμα του χρόνου και ο αντίκτυπός του στη ζωή των προσώπων εκφράζεται ακόμη στη σκηνή όπου ο αφηγητής αναφέρεται στο ατύχημα της Ντέιζι (μια πολύ καλή Κέιτ Μπλάνσετ), παρουσιάζοντας τα διάφορα «τυχαία» περιστατικά που οδηγούν σ' αυτό. Ενώ το θέμα του έρωτα τονίζεται μέσα από τη σχέση του Μπέντζαμιν με την Ντέιζι, έρωτας που η δύναμή του περιορίζεται στην περίοδο όταν αυτή, μπαλαρίνα πια, αγγίζει τα 40 της, δηλαδή ίδια περίπου ηλικία με τον Μπέντζαμιν, για να αρχίσει να σβήνει όταν ο Μπέντζαμιν οδηγείται προς την παιδική ηλικία και τελικά στον θάνατο.
Εκτός από την εξαιρετική, εμπνευσμένη σκηνοθεσία του Φίντσερ, ένα μεγάλο μέρος της επιτυχίας της ταινίας στηρίζεται στις πολύ καλές ερμηνείες, ιδιαίτερα εκείνη του Μπραντ Πιτ, που ερμηνεύει τον Μπέντζαμιν σ' όλες τις φάσεις του. Πέρα βέβαια από τη μεγάλη χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας στις σκηνές όπου ο Μπέντζαμιν είναι μωρό αλλά φαίνεται γέρος (όπου το πρόσωπό του «μεταμοσχεύεται» σ' εκείνα διάφορων ηθοποιών), μέχρι που γερνάει για να γίνει βρέφος, ο Πιτ κατάφερε να δώσει τον πολύπλευρο, ευαίσθητο, συμφιλιωμένο με την απώλεια και το θάνατο χαρακτήρα του Μπέντζαμιν. Μια ταινία που ζητεί να της αφεθείς, για να σε μεταφέρει σ' ένα εντελώς δικό της, ξεχωριστό, όμορφο χώρο.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 22/01/2009


http://vidto.me/e3y2t99spnrc

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου