Σάββατο, 5 Αυγούστου 2017

Μετά τα μεσάνυχτα / Don’t look now (1973) του Nicolas Roeg


Αποτέλεσμα εικόνας για Don't Look Now 

Το αριστούργημα του Nicolas Roeg βασισμένο σε μυθιστόρημα της Daphne du Maurier, δεν είναι μια απλή ερωτική ιστορία, αλλά για ένα ευφυέστατο μεταφυσικό θρίλερ με πολλές προεκτάσεις. Το ζευγάρι των Donald Sutherland και Julie Christie πηγαίνει στη Βενετία για να κλείσει τα τραύματα του από τον πρόσφατο χαμό της μικρής τους κόρης. Ο έρωτας τους ανανεώνεται ζώντας μέσα στην υγρή γοητεία της πόλης, αλλά όταν ο Sutherland αρχίζει να βλέπει κάποια περίεργα οράματα τα πράγματα περιπλέκονται… Η Βενετία σπάνια ήταν τόσο απειλητική σε ταινία, ενώ ειδική μνεία πρέπει να γίνει στην εκπληκτική ερωτική σκηνή της ταινίας που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στην εποχή της, αλλά ως σήμερα παραμένει μια από τις πιο όμορφες ερωτικές σκηνές στην ιστορία του σινεμά.

  http://streamcloud.eu/ghvkcqa8nfwb/213640540.avi.html 
Μία από τις καλύτερες ταινίες τρόμου όλων των εποχών. Λίγο μετά τον
πνιγμό της μικρής τους κόρης, ο συντηρητής έργων τέχνης Τζον Μπάξτερ
και η γυναίκα του ταξιδεύουν στη Βενετία για να δουλέψουν σε μια παλιά
εκκλησία και να μπορέσουν να ξεπεράσουν την τραυματική απώλεια του
παιδιού τους. Αντίθετα απ’ότι περιμένουν, βρίσκουν στο δρόμο τους μια
ανατριχιαστική πόλη γεμάτη έρημα κανάλια και εκκεντρικούς ανθρώπους.
Ανάμεσά τους και δυο παράξενες ηλικιωμένες αδερφές, μία εκ’ των οποίων
είναι τυφλή και μέντιουμ και επιμένει ότι μπορεί να επικοινωνήσει με
την νεκρή κόρη τους. «Μνημειώδες εκθαμβωτικό επίτευγμα του σινεμά, μια
ονειρώδης πολύπλοκη διερεύνηση στους ζοφερά γοητευτικούς κώδικες της
σύμπτωσης, της διαίσθησης και της αποκωδικοποίησηςτων «σημείων» του
σύμπαντος. Ανεπανάληπτη η σεκάνς με το ζευγάρι να κάνει πραγματικό
έρωτα, ενώ ντεκόρ, φωτογραφία και μοντάζ, είναι αριστουργηματικά
»
(Αλέξης Δερμετζόγλου). Η σκηνή του φινάλε όπου βλέπουμε τον Τζον να
τρέχει μέσα στα σοκάκια της Βενετίας καταδιώκοντας τη μυστηριώδη μορφή
με το κόκκινο ρούχο, για την οποία πιστεύει ότι ανήκει στο φάντασμα του
νεκρού παιδιού του, παραμένει μία από τις αξέχαστες σκηνές ανθολογίας
του σινεμά. Μην την μπερδέψετε με την ομότιτλη ταινία του Μάρτιν
Σκορτσέζε («After hours»), αρκετά ενδιαφέρουσα και ‘κείνη αλλά
διαφορετικού ύφους από την ταινία του Ρεγκ.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου