Δευτέρα, 28 Αυγούστου 2017

Το Χαμίνι / The Kid" (1921) του Charles Chaplin



  https://i2.wp.com/liomenoi.com/wp-content/uploads/2016/12/l2Vouobu5zyFvLajx5ZvnIgXncN.jpg?fit=350%2C525&ssl=1
Ενα κωμικοτραγικό φιλμ του Τσάρλι Τσάπλιν.Μια κοπέλα είναι πάμπτωχη και αφήνει το μικρό της παιδάκι μέσα σε μία άγνωστη λιμουζίνα και πάει να αυτοκτονήσει. Το παιδί θα βρεθεί τελικά στο πλάι ενός αλητάκου και παρέα σκαρφίζονται κομπίνες για να ζήσουν. Η κοπέλα, όμως, όχι μόνο δεν πέθανε, αλλά έχει πλέον γίνει διάσημη τραγουδίστρια της όπερας. Καθώς μεγαλώνει γίνεται συνεργάτης του στις απατεωνιές. Τελικά, οι κοινωνικές υπηρεσίες προσπαθούν να του πάρουν το παιδί, και η ταινία ύστερα από μια απελπισμένη αναζήτηση καταλήγει σε μια συναισθηματική επανασύνδεση.
Κριτική ανάλυση του Δ. Παπασπύρου
 Από το 1918 που δημιούργησε το δικό του στούντιο και μέχρι το 1951 ο Chaplin εργάστηκε στις Η.Π.Α. σε συνθήκες απόλυτης καλλιτεχνικής ανεξαρτησίας, δημιουργώντας ένα ζηλευτό πρότυπο για πολλούς άλλους κινηματογραφιστές (όπως ο Kubrick, που ήταν ο τελευταίος κινηματογραφιστής που μπόρεσε να ελέγξει απόλυτα τη δουλειά του). Σ’ αυτό το διάστημα των 33 ετών ο  Chaplin γύρισε μόλις εννέα μεσαίου και μεγάλου μήκους ταινίες, τις οποίες δημιούργησε επίπονα και αριστοτεχνικά, ελέγχοντας όλα τα τμήματα της παραγωγής. Αυτή η εξαιρετικά καλλιτεχνική τακτική του διαφοροποιείται και αντιτίθεται στη μαζική παραγωγή ταινιών την ίδια εποχή από τα μεγάλα στούντιο του Hollywood, τα οποία αποτέλεσαν τη βιομηχανία του κινηματογράφου, βάζοντας ηθοποιούς, σκηνοθέτες, μουσικούς και άλλους καλλιτέχνες να γυρίζουν δυο ή τρεις ή και περισσότερες ταινίες το χρόνο.
 Από τις πρώτες παραγωγές του Chaplin είναι η ταινία που θα δούμε απόψε. Αποτελεί μια σκληρή κριτική των ιδρυμάτων κοινωνικής πρόνοιας και των στελεχών τους, αυτών που γνώρισε με τόση σκληρότητα ο Chaplin στην παιδική του ηλικία. Ακολουθώντας την πάγια τακτική του, από την οποία σπανίως παρέκλινε, περιγράφει μια ιδιαίτερα μελανή κατάσταση (η εγκατάλειψη ενός μωρού από τη μητέρα του , η ανατροφή του από τον αλητάκο και η προσπάθεια των αρχών να αποσπάσουν το παιδί από αυτόν και να το «καταδικάσουν» σε εγκλεισμό σε κοινωνικό ίδρυμα). Όμως μέσα από αυτή την κατάσταση ξεπηδάει το κωμικό στοιχείο, με τον μοναδικό και ανεπανάληπτο τρόπο του Chaplin. Αυτή τη φαινομενική αντίφαση που ενυπάρχει σχεδόν σε όλο το αυτόνομο έργο του μεγάλου κωμικού, θα περιγράψουμε και αναλύσουμε σε άλλο κείμενο.
  Η ταινία έγινε μεγάλη επιτυχία. Το στοιχείο που την έκανε τόσο πετυχημένη ήταν η συνύπαρξη του Chaplin με το παιδί, τον μικρό Jackie Coogan. Η συνύπαρξη δυο αντίθετων ή διαφορετικών χαρακτήρων που ωστόσο συγκλίνουν και συνυπάρχουν αλληλοσυμπληρούμενοι αποτελεί μια από τις διαχρονικές  σεναριακές σταθερές που έχει εξαντληθεί, ιδιαίτερα από τον αμερικανικό κινηματογράφο (για παράδειγμα, ο Luc Besson μετέτρεψε το ίδιο θέμα σε ταινία βίας στο πετυχημένο «Leon»). 
 http://vidto.me/93fftz8sr1lb.html
 http://vidto.me/ju9r77s4cmr6.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου