Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

Τα φτερά της αγάπης /The Wings of the Dove (1997)του Iain Softley

Αποτέλεσμα εικόνας 



Αγγλία, 1910. Η Κέιτ, μια όμορφη αλλά φτωχή αριστοκράτισσα, ζει κάτω από την αυστηρή επίβλεψη της θείας της Μοντ, η οποία είναι αποφασισμένη να αποτρέψει την ανιψιά της από το να έχει την τύχη της μακαρίτισσας της μητέρας της που παντρεύτηκε από έρωτα για να πεθάνει στην ψάθα αφού η τεράστια περιουσία της έγινε καπνός προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες του εθισμένου στο όπιο συζύγου της. Η στάση της θείας της κάνει την κοπέλα να κρατάει κρυφό τον ερωτικό δεσμό της με έναν φτωχό δημοσιογράφο, τον Μέρτον.
Η Κέιτ θα γνωριστεί με μια πλούσια αμερικανίδα, την Μίλι, που ταξιδεύει στην Ευρώπη για λόγους αναψυχής και σύντομα οι δυο τους θα γίνουν φίλες. Η Μίλι θα πείσει την Κέιτ να ταξιδέψει μαζί της στην Βενετία, όπου σχεδιάζει να πάει με την συνοδό της. Λίγο πριν την αναχώρησή τους θα συναντήσει τον Μέρτον , τον οποίο επίσης προσκαλεί στο ταξίδι. Τα πράγματα θα πάρουν περίεργη αλλά και επικίνδυνη τροπή όταν η Κέιτ μαθαίνει ότι η πλούσια αμερικανίδα κληρονόμος πάσχει από ανίατη ασθένεια και πείθει τον Μέρτον να την παντρευτεί ώστε, όταν κληρονομήσει την περιουσία της, να μπορέσει να ζητήσει την ίδια σε γάμο από την θεία Μοντ
.
Βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Χένρι Τζέιμς, η ταινία θεωρήθηκε σαν μια από τις καλύτερες της χρονιάς, κερδίζοντας τους κριτικούς αλλά και σημαντική μερίδα του κοινού, παρά το γεγονός ότι κυκλοφόρησε την ίδια περίοδο με τον «Τιτανικό». Μια ταινία ατμόσφαιρας και σχέσεων ρεαλιστικά σκηνοθετημένη και με εξαιρετικό ντεκόρ που θυμίζει πίνακες της αναγέννησης.
Συγκλονιστική η Χελένα Μπόναμ Κάρτερ στο ρόλο της Κέιτ κέρδισε υποψηφιότητες για Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα Α΄ Γυναικείου Ρόλου.

ΚΡΙΤΙΚΗ Γ. ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
«Tα φτερά της αγάπης» του «Ιαν Σόφτλι είναι μια γλυκύτατη, περίτεχνη ταινία εποχής, για τον έρωτα ως προσφορά και ως κατάκτηση για την επιθυμία της ζωής και την επιθυμία του άλλου, που γίνεται ζήλεια και καταστροφή. Αλλά και για την Παντοτινή παρουσία του θανάτου που χρωματίζει και σφραγίζει τα πάντα.
«Τα φτερά της αγάπης» είναι διασκευή ενός κορυφαίου μυθιστορήματος του Χένρι Τζέιμς, «Τα φτερά της Περιστέρας». Οπως και με «Το πορτρέτο μιας κυρίας», είναι προφανές ότι τα μεγάλα και σύνθετα αυτά μυθιστορήματα δεν μπορούν να διατηρήσουν την ακεραιότητα της σύλληψής του στον κύκλο του διώρου της μεγάλης οθόνης. 0 Τζέιμς, μάλιστα, αδικείται από την απώλεια της θαυμαστά σμιλευμένης κυματιστής πρόβας του. Είναι γνωστό: Η «υψηλή» λογοτχνία, η τραγωδία, τα δράματα που μας σημάδεψαν φτωχαίνουν στο σινεμά. Η κάθε μορφή της τέχνης, όταν είναι τέχνη, υπερασπίζεται καταλυτικά την ακεραιότητα και τα μυστικά της, όπως τα αγκάθια το ρόδο.
Στον Τζέιμς το κεντρικό πρόσωπο, που ακτινοβολεί τη μοναδική δροσιά της αθωότητας, είναι η Αμερικανίδα Μίλι Τιλ, αληθινή «πριγκίπισσα», που κατεβαίνει για λίγο
από το παραμύθι στον πεζό κόσμο μας, για να ζήσει τη χαρά και τον έρωτα, πριν ξαναχαθεί στο άπειρο. Γνωρίζεται με το δημοσιογράφο Μέρτον Ντένσερ και την Κέιτ Κρόου, τους καλεί στη φαντασμαγορική Βενετία, τους αγαπάει και τους δυο, παραδίνεται στον Μέρτον. Ομως η Κέιτ, δαιμονικά, παρασύρει τον άβουλο άντρα και εραστή της σε σχέδιο σκοτεινό. Είναι «τραγωδία» το μυθιστόρημα, με τους Κεντ και Μέρτον, νέους Λαίδη Μάκβεθ και Μάκβεθ. Μόνο που, η «αθώα πριγκίπισσα» θα υπερκαλύψει τα πάντα, με τα άσπρα φτερά της περιστέρας θα τους χαρίσει μεγαλόψυχα τον κόσμο, που θα χάσουν έτσι οριστικά.
Στην ταινία, η συνθετότητα απλοποιείται, τα τραγικά μεγέθη μετατίθενται προς το ρομαντισμό, η Κέιτ-Λαίδη Μάκβεθ δεν κρίνεται ηθικά. Ομως, ο Σόφτλι περιορίζει, εκμοντερνίζει και επικεντρώνει το φιλμ στη διφορούμενη υπόσταση της Κέιτ.
Είναι μια γυναίκα του 20ού αιώνα, που επιχειρεί, τελικά μάταια, να συμφιλιώσει τα αισθήματα με τις φιλοδοξίες της, την τρομερή αγάπη και τον άγριο σεξουαλικό έρωτα, τη φιλία και την απληστία για το χρήμα, την ευμάρεια και την ανεξαρτησία. Η Κέιτ παλεύει να ξεφύγει από την περιορισμένη, εξαρτημένη θέση της «άπορης» γυναίκας του χθες και να κερδίσει η ίδια την πλήρη διάστασή της, στην κοινωνία, στον έρωτα, στη φιλία, με άλλα λόγια τη σύγχρονη γυναικεία προσωπικότητα. 0 άντρας γίνεται ο αδύναμος, άβουλος, ενδιάμεσος πόλος. Ομως το «αποτέλεσμα» ξανασυναντά τον Τζέιμς. Ενα διαπεραστικά οδυνηρό «ποτέ πια»...
Με εξαίρετο ύφος, με εικαστικό στιλ και με λαμπρές ερμηνείες, ο Σόφτλι ολοκληρώνει το έργο του, που, αν ξεχάσουμε το πρωτότυπο μυθιστόρημα, πλάθει ένα πειστικό σύμπαν ο Λίνους Ρόουτς, η Αλισον Ελιοτ, και ιδιαίτερα η Ελενα Μπόναμ Κάρτερ ως Κέιτ. Και γύρω τους άξιοι «δεύτεροι» η Ελίζαμπεθ Μακ Γκόβερν, η Σαρλότ Ράμπλινγκ, ο Μάικλ Γκάμπον

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου