Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

Να είσαι εκεί κύριε Τσανς / Being There(1979) του Χαλ Άσπμυ


Ενας αφελής κηπουρός που η μόνη του επαφή με τον έξω κόσμο είναι η τηλεόραση,θα αναγκαστεί να αντιμετωπίσει την υποκρισία της κοινωνίας όταν ξαφνικά θα βρεθεί για πρώτη φορά έξω από το σπίτι του.
Σκηνοθετημένη από τον Χαλ Άσμπι («Ο γυρισμός», «Το τελευταίο απόσπασμα» κ.ά.) το «Να είσαι εκεί, κύριε Τσανς μιλά, μέσα από τη χρήση μιας υπόγειας και γραμμικής αφήγησης, για τη διάβρωση της ψυχής του ανθρώπου από την τεχνολογία και τον καταναλωτισμό. Το κύριο ενδιαφέρον, όμως, της ταινίας συγκεντρώνεται στη μοναδική παρουσία του Πίτερ Σέλερς, που εδώ ερμηνεύει έναν «κόντρα» ρόλο απ’ αυτούς που τον έχουμε δει στις περισσότερες κινηματογραφικές του εμφανίσεις.

Έπειτα από τον θάνατο του εργοδότη του, οΤσάνς, ένας κηπουρός που έχει μυαλό μικρού παιδιού, είναι αφελής και αγαθός, μένει χωρίς δουλειά και χωρίς σπίτι και αναγκάζεται να αντιμετωπίσει για πρώτη φορά στη ζωή του την κοινωνία. Ένα μικροατύχημα και μία παρεξήγηση με το όνομα και το επάγγελμα του τον φέρνουν στην οικία ενός από τους ισχυρότερους άντρες των ΗΠΑ και η χάρη του φτάνει μέχρι τον πρόεδρο της χώρας.

Ο Πίτερ Σέλερς είναι συνώνυμο του γέλιου. Άλλοτε σπαρταριστός (Το Πάρτι, SOS Πεντάγωνο καλεί Μόσχα) άλλοτε πιο μετρημένος (Hoffman) πάντως πάντα ιδιοφυής και εξαίσιος. Δεν μας χαλάει την εικόνα που έχουμε γι αυτόν ούτε σ’ αυτήν την ταινία στην οποία κατά την γνώμη μας πραγματοποιεί την κορυφαία του εμφάνιση. Δίνει ένα ακόμα one man show αυτή την φορά συνοδευόμενος από ένα πολύ καλό καστ και μία υπέροχη σκηνοθετική καθοδήγηση.

Ο Τσανς λοιπόν, έχει την δική του γλώσσα, την γλώσσα της ειλικρίνειας. Μία γλώσσα που δύσκολα γίνεται κατανοητή από την υψηλή κοινωνία και την διανόηση της πρωτεύουσας των ΗΠΑ. Όταν λοιπόν ο Τσανς λέει ότι πεινάει, εννοεί ότι πεινάει. Όταν λέει ότι του αρέσει να βλέπει τηλεόραση και πως δεν ξέρει να διαβάζει αλλά ούτε να γράφει, τότε δεν εννοεί τίποτα περισσότερο απ’ αυτό. Και το ότι αυτός συστήθηκε ως Τσανς ο κηπουρός (Chance, the gardener) αλλά η Ηβ Ραντ άκουσε Τσώνσυ Γκάρντινερ δεν είναι δικό του θέμα. Ο σύγχρονος κόσμος λοιπόν δεν μιλά την γλώσσα του αξιαγάπητου κυρίου Τσανς ο οποίος έχει γαλουχηθεί και έχει γνωρίσει την πραγματικότητα μέσα από την τηλεόραση.

Αυτός ο γλυκύτατος κηπουρός, ο οποίος έλεγε ό,τι ένιωθε και ό,τι σκεφτόταν χωρίς να του περάσει ποτέ απ’ το μυαλό να εκμεταλλευτεί κάποια κατάσταση, έφτασε να επηρεάζει την στύση του προέδρου των ΗΠΑ, να γίνεται θέμα συζήτησης σε όλα τα μέσα, να εγείρει υποψίες περί πιθανής κατασκοπίας στο έδαφος της χώρας, να θεωρείται ως μία από τις πιο χαρισματικές προσωπικότητες της Ουάσινγκτον και να βάζει ολόκληρη την CIA και το FBI να ψάχνουν για το παρελθόν του ανύπαρκτου Τσώνσι Γκάρντεριν.

Απολαυστική ταινία με πολλές σκηνές άπειρου γέλιο, με μία ομαλή συνέχεια που δεν χάνει ποτέ το ενδιαφέρον της ιστορίας, με έναν απίθανο Πίτερ Σέλερς, με ξεκάθαρα νοήματα και με μία τελευταία σκηνή άκρως συγκινητική και ανοιχτή σε ερμηνείες. Σάτιρα και πολιτική κριτική από τον Χαλ Άσμπυ που καταφέρνει να φτιάξει μία ταινία άμεση και διαχρονική καθώς τριάντα και κάτι χρόνια μετά παραμένει επίκαιρη. Τα αυθόρμητα και απλά τσιτάτα του κυρίου Τσανς ερμηνεύονται από την υψηλή κοινωνία της πόλης ως βαθυστόχαστες δηλώσεις και η διανόηση βρίσκει στο πρόσωπο του αμήχανου αλλά πάντα χαμογελαστού κηπουρό τον γκουρού της σοφίας και της φιλοσοφίας.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου