Πέμπτη, 7 Σεπτεμβρίου 2017

Τα Παιδιά του Παραδείσου / Les Enfants du Paradis (1945) του Marcel Carné

les_enfants_du_paradis


ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:
ΓΑΛΛΙΑ –  1945 – 190’ – Α/Μ
Σκηνοθεσία: MARCEL CARNE
Σενάριο: JACQUES PREVERT
Παραγωγή: RAYMOND BORDERIE
Μουσική: JOSEPH KOSMA, MAURICE THIRIET
Μοντάζ: HENRI RUST, MADELEINE BONIN
Κοστούμια: ANTOINE MAYO
Σκηνικά: ALEXANDRE TRAUNER
Διεύθυνση Φωτογραφίας: ROGER HUBERT
Πρωταγωνιστούν: ARLETTY, JEAN LOUIS BARRAULT, PIERRE BRASSEUR, MARCEL HERRAND, PIERRE RENOIR, MARIA CASARES, LOUIS SALOU

ΥΠΟΘΕΣΗ: Παρίσι, 1840, Λεωφόρος του Εγκλήματος. Μέσα στο πολύβουο πλήθος που συνωστίζεται γύρω από τα θεάματα, μια ελεύθερη γυναίκα, η Γκαράνς, γίνεται το αντικείμενο του πόθου ενός πρωτοπόρου, αλλά και συνεσταλμένου μίμου, του Μπαπτίστ. Εκείνος την ερωτεύεται παράφορα και με μια εξαιρετική παντομίμα την γλιτώνει από τη φυλακή. Ένας τέτοιος έρωτας όμως δεν είναι εφικτός. Η γοητευτική Γκαράνς προσελκύει πολλούς άντρες δίπλα της και ο ρομαντικός Μπαπτίστ δεν δέχεται τίποτα από το απόλυτο! Σύντομα τους δύο τους χωρίζουν άλλοι έρωτες. Ο Λασνέρ, ο Φρεντερίκ Λεμαίτρ και ο πάμπλουτος κόμης Εντουάρ διεκδικούν την Γκαράνς και η πιστή, ερωτευμένη Ναταλί τον Μπατίστ. Φαίνεται πως οι ζωές τους είναι καταδικασμένες να εξελίσσονται παράλληλα. Όμως, το πάθος του Μπαπτίστ φαίνεται να παραμένει άσβεστο και να φουντώνει περισσότερο όσο περνά ο καιρός…

ΚΡΙΤΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ: Για πολλούς η καλύτερη γαλλική ταινία όλων των εποχών και τη συγκρίνουν με το «Όσα παίρνει ο άνεμος», χάρη στις επικές προεκτάσεις και τα θέματά του. Μια απολαυστική καταγραφή πόθου στο θεατρικό υπόκοσμο του 19ου αιώνα. Θεωρείται επίσης αλληγορία της αντοχής και της ζωτικότητας του γαλλικού πνεύματος, ιδιαίτερα στο χαρακτήρα της όμορφης Γκαράνς, της ανεξάρτητης γυναίκας που δεν θέλει να ανήκει σε κανένα άντρα (γυρίστηκε κατά την γερμανική κατοχή, αλλά προβλήθηκε αμέσως μετά την απελευθέρωση της Γαλλίας). Είναι μία από τις χαρακτηριστικές ταινίες του λεγόμενου «ποιητικού ρεαλισμού», με εξαίρετη σκηνοθεσία, υπέροχους διαλόγους και ρεσιτάλ ερμηνείας από τους πρωταγωνιστές. Μέγιστο κινηματογραφικό  επίτευγμα και μόνο για τον τρόπο και τις συνθήκες υπό τις οποίες κατάφεραν να γυριστούν στην περίοδο της γερμανικής κατοχής. Συναρπαστικό πανόραμα εποχής και αξέχαστη ερωτική ιστορία, παραμένουν -μαζί με τον «Κανόνα του Παιχνιδιού» του Ζαν Ρενουάρ- η σημαντικότερη, μεγαλειώδης και αξεπέραστη μέχρι σήμερα στιγμή του γαλλόφωνου αφηγηματικού κινηματογράφου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου