Τρίτη, 3 Απριλίου 2018

«Μαρία Μαγδαληνή» /’’Maria Magdalene” (2018) του Γκαρθ Ντέιβις


Αποτέλεσμα εικόνας για ’Maria Magdalene 2018
Το 2016 ο αυστραλιανής καταγωγής σκηνοθέτης  Γκαρθ Ντέιβις με το σκηνοθετικό του ντεμπούτο «Lion»  διεκδίκησε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας .Τώρα με τη 2η ταινία του παρουσιάζει το ανθρώπινο πορτρέτο μιας από τις πλέον αμφιλεγόμενες προσωπικότητες στην Ιστορία. Η Μαρία Μαγδαληνή στη συνείδηση των περισσοτέρων είναι καταχωρημένη ως εταίρα που ασπάστηκε τη διδασκαλία του Ιησού και μετανόησε, γεγονός που βασίζεται στους ισχυρισμούς του Πάπα Γρηγόριου το 591 μ.Χ.  Ωστόσο το 2016, ο Πάπας Φραγκίσκος αναγνώρισε τη Μαρία Μαγδαληνή ως «αληθινή και αυθεντική ευαγγελίστρια», ολοκληρώνοντας έτσι ουσιαστικά την αποκατάστασή της.

Η νεαρή Μαρία (Ρούνεϊ Μάρα) από τα Μάγδαλα  είναι μια ευφυής γυναίκα που αναζητά την πνευματική αλήθεια. Γνωρίζει, στις όχθες της Γεννησαρέτ, τον Ιησού και τους μαθητές του, οι οποίοι κηρύττουν στην περιοχή. Ο Ιησούς (Γιοακίν Φίνιξ) διακρίνει αμέσως το ιδιαίτερο χάρισμά της και τη δέχεται ως ισότιμη στον κύκλο των μαθητών του. Γοητευμένη από τον λόγο και τις πράξεις τους, αποφασίζει να τους ακολουθήσει σε ένα δρόμο που οδηγεί μέχρι τον Γολγοθά και το θαύμα της Ανάστασης.
Έχοντας δει ο θεατής δεκάδες μεταφορές των «Παθών»  γνωρίζει την θεματολογία . Επομένως το μόνο ενδιαφέρον στοιχείο είναι η προσέγγιση και η οπτική του σκηνοθέτη. Παραδοσιακά, οι ταινίες με θέμα  τη ζωή του Χριστού  διακρίνονται σε «ιερόσυλες» ,όπως ο «Τελευταίος Πειρασμός» του Σκορτσέζε ή σε «πιστές» όπως ο «Ιησούς από τη Ναζαρέτ» του Τζεφιρέλι . Η «Μαρία Μαγδαληνή» μοιάζει να βρίσκεται κάπου στη μέση. Οι Χέλεν Εντμουντσον και Φιλίπα Γκόσλετ, οι οποίες υπογράφουν το σενάριο της ταινίας, τοποθετούν για πρώτη φορά μια γυναίκα στον πρωταγωνιστικό ρόλο ενός τέτοιου φιλμ . Η Μαρία σκιαγραφείται ως μια πρώιμη φεμινίστρια που αρνείται να συμβιβαστεί με τον αυστηρό «νόμο» της οικογένειας ,με τους συγγενείς της να τη θεωρούν δαιμονισμένη , επειδή αρνείται να παντρευτεί τον άντρα που της υπέδειξαν.
Η Ρούνεϊ Μάρα, απόκοσμη και μυστηριώδης καταφέρνει να δώσει υπόσταση στην ηρωίδα της σε αντίθεση με την  μανιερίστικη ερμηνεία του Χοακίν Φοίνιξ στον ρόλο του Χριστού. Αξιοθαύμαστη είναι η δουλειά  σε κοστούμια, σκηνικά και στη μουσική του πρόωρα  χαμένου Γιόχαν Γιόχανσον.
Η "Μαρία Μαγδαληνή" είναι συχνά υπέροχη στην θέαση της  με το εύκαμπτο και απαλό φως να λούζει τα σκονισμένα τοπία της. Ωστόσο αυτή η λυρική , χαμηλότονη  αλλά και άνευρη βιβλική βιογραφία ναι μεν λάμπει  στην οθόνη, αλλά της λείπει το πάθος με αποτέλεσμα να μην παίρνει ποτέ θέση στην καρδιά του θεατή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου