Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

BYRON Μπαλάντα για έναν δαίμονα(1992) του Νίκου Κούνδουρου



https://openload.co/embed/-P6GsxJos6c/BYRON.mp4

Σκηνοθεσία: Νίκος Κούνδουρος
Σενάριο: Νίκος Κούνδουρος
Μουσική σύνθεση: Γιάννης Μαρκόπουλος
Φωτογραφία: Νίκος Καβουκίδης
Ηθοποιοί: Μάνος Βακούσης , Βέρα Σαρτνίκοβα , Βασίλης Λάγγος , Άκης Σακελλαρίου , Μανώλης Σορμαϊνης , Θεοδόσης Ζαννής , Ηλίας Τσέχος

Το χειμώνα του 1824, ο λόρδος Μπάιρον φτάνει στο Μεσολόγγι. η υποδοχή είναι λιγότερο λαμπρή από αυτήν που περίμενε. Πρόθεσή του, να βοηθήσει με τα χρήματά του τους επαναστατημένους Ελληνες, αλλά και να μεγαλουργήσει στην Ελλάδα. Συνεπαρμένος από το ένδοξο παρελθόν του τόπου, ο Μπάιρον, αν και αποστρέφεται τη ζοφερή πραγματικότητα, την πείνα και την εξαθλίωση, ωστόσο, δεν έχει κανέναν ενδοιασμό για την ορθότητα της απόφασής του. Ηρθε στην Ελλάδα για να ζήσει, να πολεμήσει και να πεθάνει.
Ο σκηνοθέτης Ν. Κούνδουρος («O ΔΡΑΚΟΣ», 1956) έκανε μια ενδιαφέρουσα ταινία για το ρομαντικό ποιητή και όχι για την επανάσταση του '21. Ο ήρωας - Μπάιρον είναι το κυρίαρχο πρόσωπο του φιλμ. Τα πάντα πηγάζουν από, και καταλήγουν σε αυτόν. Η διαδρομή του, φυσική και ψυχολογική, είναι το θέμα της ταινίας και μέσω αυτής η αφορμή για το δημιουργό και τους θεατές να στοχαστούν πάνω σε μια ποικιλία προτάσεων φιλοσοφικού, υπαρξιακού τύπου.
Αισθητικά το «BYRON ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΔΑΙΜΟΝΑ», είναι εξαιρετικό. Τα σκηνικά και τα κοστούμια, το μακιγιάζ των ηθοποιών είναι άψογα φτιαγμένα και χάρη στο συνδυασμό τους με τον ήχο, την υποβλητική φωτογραφία, το φωτισμό και το μοντάζ δίνουν ζωντανά την ατμόσφαιρα της εποχής και την ψυχολογία των ηρώων. Σκοτεινό, αλλά όχι άχρωμο, το έργο είναι στην ουσία ένας επιθανάτιος μονόλογος του ήρωά του.Το «BYRON», δεν είναι «εύκολο» έργο. Για την ακρίβεια, είναι πολύ προσωπικό. παίρνοντας την ιστορική πραγματικότητα ως αφορμή, ο Κούνδουρος έπλασε ένα σύμπαν, υπερβολικό, προκλητικό ίσως, για να αναδείξει την εικόνα αυτού του αντιφατικού διανοούμενου. Οπως και να είναι όμως, αν αποφασίσετε να δείτε το φιλμ, πρέπει να είστε προετοιμασμένοι όχι για φουστανελάδες που σφάζουν και σφάζονται από Οθωμανούς, αλλά για την πνευματική παράκρουση ενός ετοιμοθάνατου ποιητή.

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Luchino Visconti ,ο κόκκινος Κόμης

Αποτέλεσμα εικόνας για Luchino Visconti

Ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του ευρωπαϊκού κινηματογράφου ο Luchino Visconti (1906-1975) γεννήθηκε στο Mιλάνο, γόνος αριστοκρατικής και πλούσιας οικογένειας. Σπουδάζει μουσική και φιλοσοφία, και στα 30 του χρόνια πηγαίνει στο Παρίσι, όπου ο Jean Renoir, κοντά στον οποίο μαθητεύει, τον μυεί στην τέχνη του κινηματογράφου. 
 Επιστρέφοντας στην Iταλία σκηνοθετεί την πρώτη του ταινία το "Ossessione", βασισμένη στο μυθιστόρημα του James Cain "O ταχυδρόμος χτυπάει πάντα δύο φορές", η οποία όχι μόνο ανοίγει τον νεορεαλιστικό κύκλο, αλλά θεωρείται ως η πρώτη ταινία του σύγχρονου ιταλικού κινηματογράφου που καταγράφει ένα άγνωστο και καλά κρυμμένο, από το φασισμό, πρόσωπο της ιταλικής πραγματικότητας. Mε τη δεύτερη ταινία του το "H γη τρέμει", κλείνει τους λογαριασμούς του με το νεορεαλιστικό κίνημα, οδηγώντας τον νεορεαλισμό στα όριά του, αφού η καταγραφή της σκληρής κοινωνικής πραγματικότητας κινηματογραφείται με λυρισμό και επικότητα, αντάξια μιας αρχαίας τραγωδίας.

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

Φάουστ / Faust (1926)του Φρίντριχ Μουρνάου

Αποτέλεσμα εικόνας για Φάουστ / Faust (1926)του Φρίντριχ Μουρνάου
Στο φιλμ του Μουρνάου, ο δαίμονας Μεφίστο στοιχηματίζει με τον Θεό ότι μπορεί να καταστρέψει την ψυχή του Φάουστ, ενός ευσεβούς αλχημιστή. Κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας πανούκλας, και μετά την αποτυχία του να σταματήσει τον θάνατο, ο Φάουστ απελπίζεται και καίει τα βιβλία του. Ο Σατανάς στέλνει τον Μεφίστο για να δελεάσει τον Φάουστ, αρχικά παρέχοντάς του γνώση για τη θεραπεία της πανούκλας και, στη συνέχεια, με το να επαναφέρει τη νεότητά του για μία ημέρα. 

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΤΑ ΤΡΑΓΙΚΑ ΕΙΔΩΛΑ ΤΟΥ ΣΑΡΛΩ



 

Για να χαρακτηρισθεί  ένας δημιουργός ολοκληρωμένος ,πρέπει να μπορεί να έχει  επέμβαση στο σύνολο του έργου σου, από την παραγωγή ως το τελικό μοντάζ .Ο  Τσάρλυ Τσάπλιν ήταν τέτοιος. Έγραψε 87 σενάρια, σκηνοθέτησε 72 φίλμ, έπαιξε σε 86 ταινίες, μοντάρισε 56,έκαμε Soundtrack σε 43,παρήγαγε 37.Κέρδισε ΜΟΝΟΝ ΄Οσκαρ μουσικής («Τα φώτα της ράμπας» 1952) και τιμητικό (1973).Βρετανός ,γεννήθηκε το 1899 πέθανε στα 1977 και μισήθηκε από το αμερικανικό σύστημα ως κομμουνιστής, ενώ συγκλόνισε το κοινό. Ο βασικός του ήρωας ο Σαρλώ ενδυματολογικά εξέφρασε το δισυπόστατο του καπιταλισμού: Με σμόκιν και παπιγιόν από την μέση και πάνω, με άθλια εμφάνιση (τρύπια παπούτσια κ.λ.π.) από την μέση και κάτω. Λάμψη  στην κορυφή, δυστυχία και αθλιότητα  στην βάση της κοινωνίας. Εκκίνησε στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και μετά από 53 χρόνια δημιουργίας σταμάτησε το 1967. Κορυφαίες δημιουργίες του ο συγκλονιστικός «Ο μεγάλος διδάκτωρ» (1940) οι προφητικοί «Μοντέρνοι καιροί»(1936),τα ξεκαρδιστικά αλλά και συγκινητικά «Φώτα της πόλης(1931) ,το σπινθηροβόλο «Τσίρκο»(1928),ο εντυπωσιακός  «Χρυσοθήρας»(1925).Το 1952 γυρίζει το εμβληματικό «Τα φώτα της ράμπας» όπου εμφανίζεται μαζί με τον Μπάστερ Κήτον, συνεχίζει με το  άτονο «΄Ενας βασιλιά στη Νέα Υόρκη»(1957),και κλείνει την μεγαλειώδη φιλμογραφία του με την μετριότατη «Κόμισα του Χόνγκ Κόνγκ »(1967). Όμως με την πάροδο του χρόνου μια ταινία του Τσάπλιν , ο «Κύριος Βερντού» (1947)δικαιωματικά πήρε την σωστή του θέση στην ιστορία του κινηματογράφου .Όπως εγραψε ο Βασίλης Ραφαηλίδης στην θαυμάσια κριτική του : Δεν είναι μόνο «η κατ΄ εξοχήν τραγωδία του αιώνα μας» αλλά η κορυφή του συνόλου του τσαπλινικού έργου.Ο Τσάπλιν υπήρξε σπουδαίος πολιτικός και ψυχαγωγικός δημιουργός διαχρονικός, μοντέρνος με αλήθειες που ακόμα καίνε ,όπως ο αυτές που εκστομίζει ο «Βερντού».

Τα φώτα της ράμπας / Limelight (1952) του Charlie Chaplin





Διάρκεια: 137′
Είδος: Δράμα, κωμωδία
Πρωταγωνιστούν: Charlie Chaplin, Claire Bloom, Nigel Bruce, Buster Keaton
« Τα φώτα της ράμπας » (1952) είναι ίσως η πιο προσωπική ταινία του Τσάπλιν, ένα είδος διαθήκης του μεγάλου κωμικού, στοχασμός πάνω στα γεράματα, αλλά και ανάπλαση με ξεχωριστή αγάπη και στοργή του Λονδίνου της παιδικής του ηλικίας και χαρακτηρίζεται ως μια από τις πιο γλυκόπικρες ταινίες που γυρίστηκαν ποτέ. Η υπόθεση του έργου απλή, αλλά οι δυναμικές των χαραχτήρων πολύπλοκες. Αφορά ένα κωμικό του μιούζικ χωλ που βρίσκεται σε παρακμή και σώζει από βέβαιο θάνατο μια νεαρή γειτόνισσά του, μια νεαρή χορεύτρια. Της παρέχει στέγη και τη βοηθά να βρει ξανά την αυτοεκτίμηση της και τη διάθεση για ζωή …Ένας εξαιρετικός συνδυασμός μελοδράματος, αυτοβιογραφίας και ενδοσκόπησης της τέχνης, που εκφράζει πικρίες και τη φιλοσοφία του δημιουργού για την τέχνη και ιδίως τη ζωή.
Στο συγκλονιστικό και εξίσου βιωματικό φινάλε, ο Καλβέρο πετυχαίνει επιτέλους το comeback, έχοντας στο πλευρό του έναν εξίσου γερασμένο και προβληματικό πρώην συνεργάτη του, που υποδύεται ο θρυλικός Buster Keaton. Η σκηνή όπου οι δύο μεγαλύτεροι κωμικοί των αρχών του 20ού αιώνα, Τσάρλι Τσάλπιν και Buster Keaton, εμφανίζονται μαζί στη σκηνή έχει ξεχωριστή αξία για κάθε λάτρη του σινεμά.

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

Οι Ιππότες της Ελεεινής Τραπέζης /Monty Python and the Holy Grail (1975) των Terry Gilliam & Terry Jones

Monty Python and the Holy Grail online with greek subs
Το Αδελφάτο των Ιπποτών της Ελεεινής Τραπέζης
των Τέρι Γκίλιαμ, Τέρι Τζόουνς
με τους Γκρέιαμ Τσάπμαν, Τζον Κλιζ, Έρικ Άιντλ, Τέρι Γκίλιαμ, Τέρι Τζόουνς, Μάικλ Πάλιν, Κόνι Μπουθ, Κάρολ Κλίβελαντ
Η εκπληκτική, ευφυέστατη ομάδα των Monty Python, στην πιο ξεκαρδιστική τους, μεγάλου μήκους ταινία, το Holy Grail, αναλαμβάνει να κατακρεουργήσει τον θρύλο του Βασιλιά Αρθούρου και των Ιπποτών της Στρογγυλής (Ελεεινής ) Τραπέζης, στην αναζήτησή τους για το Άγιο Δισκοπότηρο.
Οι Python, γνωστοί ήδη, στην Αγγλία για το καυστικό και γκροτέσκο χιούμορ τους, με το οποίο σχολιάζουν τα κακώς κείμενα και τις ανόητες συνήθειες της Βρετανικής κοινωνίας, από τη σειρά Flying Circus στο BBC, καταπιάνονται με τη Μεσαιωνική παράδοση. Διακωμωδώντας τα σκληρά μεσαιωνικά χρόνια και τους μύθους που τα ακολουθούν, την εποχή του 10ου Αιώνα μ.Χ, αποδεικνύουν περίτρανα, ότι τότε τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα απ' ότι είναι τώρα. Από τους τίτλους αρχής ως και το αναπάντεχο, μοναδικό φινάλε της, η ταινία εγγυάται με τα σπαρταριστά της επεισοδια πως θα ξεκαρδιστείτε στα γέλια! 

Μόντι Πάιθονς, το Νόημα της Ζωής "The Meaning of Life" (1983) του Τέρι Τζόουνς


Ποιο είναι το νόημα της ζωής; Μήπως είναι η εργασία; Μήπως η μάθηση; Η οικογένεια; Ο πλούτος; Και τι κάνουμε όταν ο θάνατος μας χτυπά την πόρτα; Η ταινία προσπαθεί να δώσει μια απάντηση στα βασανιστικά ερωτήματα: ποιοι είμαστε, από πού ερχόμαστε, έχει η ζωή μας κάποιο νόημα ή όλα είναι μάταια; Αλλά… περιμένετε! Εδώ δεν πρόκειται για καμιά φιλοσοφική πραγματεία! Εδώ πρόκειται για τους Monty Python, που με το θεότρελο, άσεμνο χιούμορ τους, δεν αφήνουν τίποτα όρθιο! Σατιρίζουν μέχρι τελικής πτώσεως όλους τους κοινωνικούς περιορισμούς που μας εμποδίζουν να χαρούμε την ομορφιά της ζωής... 

Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

ΑΦΙΕΡΩΜΑ:"ΟΙ ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΟΙ ΕΡΩΤΕΣ ΣΤΟ ΣΙΝΕΜΑ"


Το 1945 ο Άγγλος σκηνοθέτης David Lean γυρίζει μια ταινία που έμελε να αλλάξει τις μέχρι τότε στερεότυπες ιστορίες έρωτα, τη «Σύντομη Συνάντηση». Η συνηθισμένη ερωτική ιστορία με την ευτυχή κατάληξη έστω και με εμπόδια, ανατρέπεται. Στην ταινία του Lean το ζευγάρι βρίσκεται στα σαράντα του, και οι δύο είναι παντρεμένοι, ικανοποιημένοι από τους γάμους τους, έχουν από δύο παιδιά, όλα αυτά όμως δεν αποτρέπουν τον έρωτα. Οι σύντομες συναντήσεις τους στο καφέ ενός σιδηροδρομικού σταθμού αφήνουν μια πικρή γεύση, η οποία δεν ξεπερνιέται ποτέ από το ερωτικό σμίξιμο.
Ο Martin Scorsese στην ταινία «The Age of Innocence» του 1993 παρουσιάζει ένα μεγάλο έρωτα που δεν ολοκληρώνεται ποτέ, λόγω της αφοσίωσης του ήρωα (Daniel Day-Lewis) στη σύζυγό του και την υποταγή του στους κοινωνικούς τύπους, ενώ είναι ερωτευμένος με την Elen (Michelle Pfeifer).
Tο 1993 ο James Ivory ξαναγράφει την ίδια ιστορία στην ταινία «The Remains of a day», όπου ο μπάτλερ Anthony Hopkins ερωτεύεται την οικονόμο Emma Thompson, η οποία περιμένει την εκδήλωση των συναισθημάτων του, η οποία δε γίνεται ποτέ. Σε μια εκπληκτική σκηνή παρουσιάζεται ο άψογος και τυπικός μπάτλερ να διαβάζει στα κρυφά ποίηση, αποκαλύπτοντας μια ευαίσθητη ψυχή που περιορίζεται από τις υποχρεώσεις και τους τύπους.
O Elia Kazan το 1961 στήνει μια ανάλογη υπόθεση στο Kansas του 1928, στην ταινία «Splendor in the Grass». Εδώ το ερωτευμένο ζευγάρι είναι δυο νέοι, στα χρόνια του Λυκείου, οι οποίοι καταπιέζονται σεξουαλικά από τον κοινωνικό περίγυρο, περισσότερο η κοπέλα – η Natalie Wood, και από τις γονικές προσδοκίες – όπως συμβαίνει με το νεαρό Warren Beatty.


Σύντομη συνάντηση /Brief Encounter(1945) του David Lean


Μία από τις πιο δακρύβρεχτες ιστορίες του σινεμά, από τον σκηνοθέτη του «Λώρενς της Αραβίας», του «Δόκτωρ Ζιβάγκο» και άλλων επικών υπερπαραγωγών, που συνδυάζει τον ευρηματικό διάλογο με τον έντονο αισθησιασμό, μολονότι οι πρωταγωνιστές δεν ανταλλάσσουν ούτε ένα φιλί!
Η ταινία αφηγείται σε φλάς – μπακ, την πλατωνική σχέση μιας νοικοκυράς με ένα γιατρό, τον οποίο γνωρίζει τυχαία σ’ένα σιδηροδρομικό σταθμό. Ο Λιν αξιοποίησε όλα τα κινηματογραφικά εργαλεία που είχε στην διάθεσή του. Στον φωτισμό για παράδειγμα, εκμεταλλεύτηκε πλήρως τον
σκοτεινό, γεμάτο καπνούς σταθμό. Χρησιμοποίησε σωστά τα ηχητικά εφέ (ιδιαίτερα τον ήχο του τρένου που επιταχύνει) αλλά και την μουσική,εντάσσοντας το κονσέρτο για πιάνο Νο 2 του Ραχμάνινοφ στο μουσικό θέμα της ταινίας. Μεγάλη δύναμη επίσης έχουν τα κοντινά πλάνα στο πρόσωπο της πρωταγωνίστριας.

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

Τα Απομεινάρια μιας Μέρας "The Remains of the Day" (1993) του James Ivory

https://openload.co/embed/jqs_X5VQng8/
http://vid.ag/vxyv9lcxovd7.html
https://openload.co/…/The_Remains_Of_The_Day_1993_HDTV_720p…

Τα απομεινάρια μιας ζωής, που αρνήθηκε στον «σωστό χρόνο» τα επίμονα κελεύσματα της Αγάπης, προκειμένου να υπηρετήσει με απόλυτη αφοσίωση (που θυμίζει σαμουράι), τον δικό του κώδικά Αξιών. Η Αγάπη όμως και εφ’όσον δεν είναι φθηνός και γλυκανάλατος συναισθηματισμος, δεν μπορεί να στέκεται έξω απ’αυτόν τον κώδικα. Με συνεχή φλας μπακ που τεμαχίζουν τη δράση και σκιαγραφούν αργά και κομματιαστά τα πορτρέτα των χαρακτήρων, με ευφυή διάταξη του αφηγηματικού υλικού που πότε φέρνει στο προσκήνιο την Ιστορία (και του σχεδιαστές της) και πότε το ?τομο (με τις «ταπεινές» επιθυμίες του), με συνταρακτική μουσική και σκηνοθεσία χειρουργικής ακρίβειας, ο Αιβορι δημιουργεί ένα κινηματογραφικό κομψοτέχνημα και ανατέμνει τη χαρακτηριστική νοοτροπία μιας κοινωνίας, μιας εποχής και της ανθρώπινης ψυχής. Η ερμηνεία του Αντονι Χόπκινς ανατριχιάζει, αναμφίβολα μία από τις καλύτερες όλων των εποχών. Αριστούργημα!!!

Πυρετός στο Αίμα/ "Splendor in the Grass" (1961) του Ελία Καζάν


Το ευαίσθητο κορίτσι από το Κάνσας που ερωτεύεται το «λάθος» αγόρι από τη μεγάλη οικογένεια, για να ραγίσει την καρδιά της και να φτάσει μέχρι την τρέλα.
Ένα τυπικό, χολιγουντιανό date movie που στα χέρια του Καζάν μετατράπηκε σε διχαστικό, οπερετικό δράμα για την καταπίεση της νεολαίας και τις σεξουαλικές νευρώσεις. Υπέροχο Technicolor, εντυπωσιακά δυνατή ερμηνεία από την 22χρονη Νάταλι Γουντ, ντεμπούτο στη μεγάλη οθόνη για τον 23χρονο Γουόρεν Μπέιτι και Όσκαρ πρωτότυπου σεναρίου για τον Γουίλιαμ Ιντζ. 

Τα Χρόνια της Αθωότητας /"The Age of Innocence" (1993) του Martin Scorsese

http://vidzi.tv/bcqlrsff77mq.html
Στα τέλη του 19ου αιώνα, ο Νιούλαντ Αρτσερ, μέλος της υψηλής κοινωνίας της Νέας Υόρκης,έρχεται σε σύγκρουση με τον κοινωνικό περίγυρο και θέτει σε κίνδυνο τον αρραβώνα του, όταν έλκεται από την κόμισσα Ολένσκα, μια γυναίκα που έχει ζήσει στην Ευρώπη, έχει πάρει διαζύγιο και δεν διστάζει να λέει ανοιχτά τη γνώμη της.