Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Before Sunrise (ΠΡΙΝ ΤΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ) (1995) Richard Linklater



Η Σελίν και ο Τζέσι, γνωρίζονται τυχαία σε ένα τρένο που διασχίζει την Ευρώπη και αποφασίζουν να περάσουν 24 ώρες μαζί στη Βιέννη. Εκεί περνούν μια νύχτα με ατελείωτες συζητήσεις για τη ζωή και τα αναπάντητα ερωτήματα, ενώ παράλληλα φλερτάρουν ο ένας τον άλλον και ερωτεύονται παρόλο που ξέρουν ότι ο χρόνος που μπορούν να περάσουν μαζί είναι περιορισμένος..

«WAKING LIFE»(2001)Richard Linklater


Σχετική εικόνα 
Ένας ανώνυμος νεαρός άνδρας σε μια ακαθόριστη κατάσταση ονείρου ή διαύγειας αρχικά παρατηρεί και αργότερα συμμετέχει σε φιλοσοφικές αναζητήσεις για την πραγματικότητα, την ελεύθερη βούληση, τη σχέση του καθενός με τους άλλους, το νόημα της ζωής.

ΠΡΙΝ ΤΟ ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ/Before Sunset(2004)του Richard Linklater



Πριν το ηλιοβασίλεμα
ΚΡΙΤΙΚΗ: ΝΙΝΟΣ ΦΕΝΕΚ ΜΙΚΕΛΙΔΗΣ

* Before Sunset. ΗΠΑ, 2004. Σκηνοθεσία: Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ. Σενάριο: Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ, Ζιλί Ντελπί, Ιθαν Χοκ. Ηθοποιοί: Ιθαν Χοκ, Ζιλί Ντελπί. 81 λεπτά.

*****Εννιά χρόνια μετά την πρώτη τους τυχαία συνάντηση, ένας άντρας και μια γυναίκα ξανασυναντιούνται στο Παρίσι, όπου προσπαθούν μέσα από την εξερεύνηση των συναισθημάτων τους να καταλάβουν τι τελικά συνέβη.

BEFORE MIDNIGHT / ΠΡΙΝ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ (2013)Richard Linklater



Ο Τζέσι και η Σελίν, 18 χρόνια μετά την πρώτη τους συνάντηση, είναι τώρα ζευγάρι με παιδιά και κάνουν τις διακοπές τους στην Ελλάδα. Την τελευταία ημέρα της παραμονής τους στη χώρα η σχέση τους θα δοκιμαστεί με απρόοπτο τρόπο.
Διαλογικό σινεμά σεναριακής ακρίβειας και συναισθηματικής ειλικρίνειας, πιστό στην κομψή απλότητα των «Πριν το Ξημέρωμα» και «Πριν το Ηλιοβασίλεμα». Οι δύο πρωταγωνιστές είναι απολαυστικοί, ενώ ο Λινκλέιτερ εκμεταλλεύεται στο έπακρον τις δραματικές δυνατότητες (το διαχρονικό και το εφήμερο, το πνευματικό και το υλικό, το φως και το σκοτάδι) του ελληνικού τοπίου. Η Ζιλί Ντελπί ήταν υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα και το προσαρμοσμένο σενάριο για Όσκαρ.

I Want to Live! (ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΣΩ) (1958) Robert Wise


Η Μπάρμπαρα Γκράχαμ είναι μια γυναίκα ελεύθερων ηθών, συχνάζει σε κακόφημα μπαρ και συχνά συλλαμβάνεται για μικροεγκλήματα. Δύο γνωστοί της δολοφονούν μια γυναίκα κι όταν συλλαμβάνονται, υποπτεύονται πως η Μπάρμπαρα τους κάρφωσε. Για εκδίκηση, κατηγορούν αυτήν για τον φόνο και η οδύσσεια της μόλις άρχισε.

Τρίτη, 23 Μαΐου 2017

Το Τελευταίο Μετρό/Le dernier métro (1980) του Φρανσουά Τριφώ

 Σχετική εικόνα

Την περίοδο της Κατοχής στο Παρίσι, η διάσημη πρωταγωνίστρια Μαριόν διευθύνει το θέατρο του Εβραίου άντρα της, ο οποίος κρύβεται στα υπόγεια του κτιρίου. Ωστόσο, ο ερχομός ενός νέου ηθοποιού θα την αναστατώσει συναισθηματικά και θα αλλάξει τη ζωή όλων τους.

Η Ιστορία της Αντέλ Ουγκό/L'histoire d'Adèle H. (1975) François Truffaut

Αποτέλεσμα εικόνας για L'histoire d'Adèle H. (1975)


H Αντέλ Ουγκό, κόρη του Βίκτορα Ουγκό, ταξιδεύει το 1863 στο Χάλιφαξ του Καναδά, προκειμένου να συναντήσει έναν αξιωματικό με τον οποίο είναι παράφορα ερωτευμένη. Οταν όμως εκείνος την απορρίπτει, εκείνη ξεκινά έναν απελπισμένο αγώνα, προκειμένου να τον πείσει για τον έρωτά της και να τον κερδίσει... Ταινία βασισμένη στο ημερολόγιο της κόρης του μεγάλου Γάλλου συγγραφέα, όπου και παρακολουθούμε πώς ο έρωτας θα μπορούσε να οδηγήσει στην τρέλα.

Η «Ιστορία της Αντέλ Ουγκό» γυρίστηκε σε αγγλικά και γαλλικά, έκανε μεγάλη εμπορική επιτυχία στις ΗΠΑ και υπήρξε ο πρώτος μεγάλος ρόλος της μόλις 20χρονης τότε Ιζάμπέλ Ατζανί, η οποία είχε παίξει προηγουμένως στο «Χαστούκι», χωρίς κανείς να μπορεί να υποψιαστεί το μέγεθος του ταλέντου της εκτός φυσικά από τον Τριφό, που όχι άδικα πήρε τον τίτλο του σκηνοθέτη που αγαπούσε τις γυναίκες κι έδωσε τη δυνατότητα σε κάποιες από αυτές (Ζαν Μορό, Κατρίν Ντενέβ, Φανί Αρντάν) να εκφράσουν στο φακό τον καλύτερο εαυτό τους.


Samurai Rebellion (ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΣΑΜΟΥΡΑΙ) [1967]του Mαζάκι Kομπαγιάσι


Περιπέτεια εποχής του Mαζάκι Kομπαγιάσι με τους Tοσίρο Mιφούνε, Tακέσι Kάτο. Στην Iαπωνία του 1720, ένας βετεράνος σαμουράι εξεγείρεται κατά του εκμεταλλευτή αρχηγού του, όταν εκείνος ζητά πίσω την παλλακίδα που είχε δώσει ως νύφη στο γιο του πρώτου... Πορτρέτο της εξαθλιωμένης ζωής των κατώτερων πολεμιστών σαμουράι, όχι στα επίπεδα του «Xαρακίρι», αλλά το ίδιο ακριβόλογο και ειλικρινές και με ένα εντυπωσιακά βίαιο φινάλε σύγκρουσης στην ύπαιθρο (Rebellion).

The Usual Suspects (ΣΥΝΗΘΕΙΣ ΥΠΟΠΤΟΙ) (1995) του Bryan Singer



Μετά από μια έκρηξη πάνω σε ένα πλοίο στο λιμάνι του San Pedro η αστυνομία ανακαλύπτει 27 πτώματα και ναρκωτικά αξίας 91 εκατομμυρίων δολαρίων. Μοναδικοί επιζήσαντες της έκρηξης είναι ένας Ούγγρος τρομοκράτης, μέλος του πληρώματος του πλοίου και ο Roger "Verbal" Kint, ένας μικροαπατεώνας με μερική αναπηρία, ο οποίος συλλαμβάνεται και ανακρίνεται. Κατά τη διάρκεια της κατάθεσής του θα ομολογήσει πώς ακριβώς μπλέχτηκε στη συγκεκριμένη υπόθεση, μαζί με 4 άλλους σεσημασμένους κακοποιούς. Η ιστορία ξεκίνησε έξι εβδομάδες πριν, όταν η αστυνομία, μετά από την κλοπή ενός φορτηγού, συγκέντρωσε 5 συνήθεις υπόπτους, προσπαθώντας να αποκαλύψει το δράστη. Κατά τη διάρκεια της κράτησής τους αυτοί αποφάσισαν να κάνουν μια "δουλειά" όλοι μαζί. Η "δουλειά" θα γίνει, αλλά θα τους φέρει πολύ κοντά στον αινιγματικό, τρομακτικό και μυστηριώδη εγκληματία, Keyzer Soeze. Το μέγεθος της καταστροφής στο λιμάνι και ο αριθμός των θυμάτων δείχνουν πραγματικά να ταιριάζουν με τον Keyzer Soeze, το πρόβλημα είναι πως κανείς δεν τον έχει δει ποτέ, κανείς δεν μπορεί να τον αναγνωρίσει, αλλά ούτε καν να επιβεβαιώσει το αν υπάρχει στην πραγματικότητα ή αν πρόκειται απλά για ένα θρύλο...
Tο παραπάνω στόρι παρουσιάζεται μέσα από δύο ξεχωριστές οπτικές γωνίες του φιλμ: από τη μια έχουμε την άποψη του σκηνοθέτη, ο οποίος παρατηρεί με ακρίβεια τα γεγονότα. Aπό την άλλη, την άποψη ενός από τους πέντε ήρωες, που αφηγείται το χρονικό σ' έναν αστυνόμο. Kαι ο θεατής καλείται να συσχετίσει τις δύο απόψεις, να ξεχωρίσει την αλήθεια από το ψέμα και να προλάβει να προχωρήσει πριν από το ανατρεπτικό φινάλε, στις δικές του εξηγήσεις για την ταυτότητα του «αόρατου» εγκληματία .

Η ΚΡΑΥΓΗ/IL GRIDO(1957)MICHELANGELO ANTONIONI




Ένας σκληρός, ανέκφραστος μηχανικός  εγκαταστάσεων καθαρισμού, o Aldo (Steve Cochran), καλείται από την παντρεμένη ερωμένη του, την Irma (Alida Valli), στο σπίτι της. Η Irma έχει μόλις μάθει τα νέα για το θάνατο του συζύγου της στην Αυστραλία, και ο Aldo χαιρετίζει τη τραγική είδηση, σαν λύση στην επταετή σχέση τους.
Εντούτοις, ο Aldo μπερδεύεται από την αντίθεση της Irma για γάμο. Ανίκανος να βρεί τις κατάλληλες λέξεις, να εκφράσει τις επιθυμίες του, αρχίζει να περιπλανιέται άσκοπα...Ο Antonioni δημιουργεί μια οδυνηρή ιστορία αλλοτρίωσης. Το άγονο τοπίο, ντυμένο στην ομίχλη, απεικονίζει την απομόνωση της ψυχής. Επιπλέον, κυρίαρχος είναι ο ήχος των μηχανημάτων σε όλη την ταινία: βάρκες, αντλίες εγκαταστάσεων καθαρισμού, μηχανές diesel, και εξοπλισμός κατασκευής δημιουργούν μια τεχνητή απόσπαση της προσοχής στη σιωπή.
Στην ουσία, η κρύα, ψυχρή, βιομηχανική ατμόσφαιρα δημιουργεί περαιτέρω μια αίσθηση απανθρωπιάς. Η σιωπή του Aldo είναι ουσιαστικά η ανικανότητά του να αρθρώσει τον πόνο του, κάτι που διαιωνίζει την αναπόφευκτη τραγωδία του.