Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018

“The Greatest Showman” (2017) του Michael Gracey

Αποτέλεσμα εικόνας για The Greatest Showman

Σήμερα όποιος αναφέρεται  στην μουσική κωμωδία , σκέφτεται την χρυσή εποχή του  χολιγουντιανού μιούζικαλ των δεκαετιών του 1940 και του 1950 .Ωστόσο το είδος έχει γράψει μια ολόκληρη ιστορία, από τα μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ  μέχρι τα “Cabaret “ και “All that jazz” του Μπομπ Φος,  το "Moulin Rouge" του Μπαζ Λούρμαν ,το "Χορεύοντας στο σκοτάδι" του Λαρς Φον Τρίερ ή το εξαίσιο “La La Land “ του Ντάμιεν Σαζέλ  ,ταινίες που αποδεικνύουν πως δεν έχουν τελειώσει οι μέρες του.

Κυριακή, 7 Ιανουαρίου 2018

«Ο αυτοσαρκαζόμενος υπαρξιστής του σινεμά »: Μια προσέγγιση στη φιλμογραφία του Γούντι Άλεν

Σχετική εικόνα
«Δεν είναι που με τρομάζει ο θάνατος. Απλώς, δεν θα ήθελα να είμαι παρών όταν θα συμβεί »

Ο Γούντι Άλεν ξεκινά την πολύχρονη καριέρα του γράφοντας αστεία για κωμικούς της τηλεόρασης και σενάρια για ταινίες όπως το «Χαρέμι για δύο»(1965). Στην συνέχεια αποφασίζει να προστατεύσει το χιούμορ του σκηνοθετώντας τα σενάρια του και συχνά παίζοντας τον κύριο χαρακτήρα. Πρωτεϊκή του έμπνευση αποτελεί ο ισοπεδωτικός αναρχισμός των Marx Brothers μέχρι να ανακαλύψει τον Μπέργκμαν και την ψυχανάλυση. Με σημείο καμπής τον «Νευρικό Εραστή» (1977) ,ο μέχρι τότε αυτοσαρκαζόμενος γελωτοποιός με το πηγαίο κωμικό ταλέντο, εξελίσσεται σταδιακά σε έναν σημαντικό εκφραστή της οδύνης του σύγχρονου ανθρώπου.